Jak głosić kazania, które angażują, poruszają i prowadzą do spotkania z Ewangelią?
Na podstawie podcastu „Three Ways to Create Tension in Your Sermon”.
Dobre kazanie nie tylko przekazuje informacje ani nie sprowadza się do poprawnego wykładu biblijnego. Skuteczne głoszenie porusza serce, budzi refleksję, prowokuje do zmiany. W centrum takiego kazania znajduje się napięcie – niepokój, pytanie bez odpowiedzi, duchowe napięcie między tym, czym życie jest, a tym, czym powinno być.
W podcaście Monday Morning Preacher, prowadzący Matt Woodley (redaktor PreachingToday.com) i Dave Ward (profesor homiletyki w Asbury Seminary), dzielą się trzema sprawdzonymi sposobami na tworzenie tego rodzaju napięcia w kazaniu. Ich podejście łączy głęboką znajomość Słowa, psychologię komunikacji i duchowe rozeznanie.
Dlaczego napięcie jest tak ważne?
Zarówno Woodley, jak i Ward są zgodni: bez napięcia nie ma zaangażowania. Słuchacz nie wchodzi głębiej w kazanie, jeśli nie odczuje, że chodzi o coś naprawdę ważnego – coś, co dotyka jego serca, przekonań, lęków lub nadziei.
Kazania bez napięcia przypominają wykłady: poprawne, ale szybko zapomniane. Kazania z napięciem przypominają drogę – prowadzą od pytania do odkrycia, od niepokoju do pokoju, od życia w rozdarciu do Ewangelii.
1. Zadawaj pytania, które bolą
Pierwszym sposobem budowania napięcia w kazaniu jest zadanie autentycznego, głębokiego pytania, które wywołuje wewnętrzny opór lub niepokój. To pytanie nie musi być dosłowne – może być zakamuflowane w opowieści, obrazie lub konflikcie wewnętrznym.
Przykłady pytań, które tworzą napięcie:
„Dlaczego Bóg milczy, kiedy modlę się o coś najważniejszego?”
„Czy naprawdę wierzę w to, co głoszę?”
„Co, jeśli moje życie duchowe to tylko maska?”
To nie są pytania, na które słuchacz chce od razu usłyszeć odpowiedź. To pytania, które zmuszają do słuchania dalej, bo intuicyjnie czujemy, że odpowiedź będzie miała znaczenie dla naszego życia.
2. Opowiedz historię – i pozwól jej wybrzmieć
Drugi sposób to napięcie narracyjne. Zamiast rozpoczynać kazanie od wersetów i teologicznych twierdzeń, kaznodzieja może rozpocząć od historii: biblijnej, osobistej lub z życia parafii. Kluczowe jest jednak to, by nie rozwiązywać tej historii od razu.
Zostawienie jej w zawieszeniu – „Co stało się dalej?”, „Dlaczego on to zrobił?”, „Co Bóg zrobił z tą sytuacją?” – tworzy napięcie, które trzyma uwagę słuchacza.
Dave Ward mówi: – Ludzie nie przychodzą do Kościoła, żeby usłyszeć suchą analizę. Oni szukają sensu, doświadczenia, spotkania. Historia to droga, którą mogą pójść razem z kaznodzieją.
3. Odsłoń duchowe pęknięcie
Trzecia forma napięcia ma charakter egzystencjalny i duchowy. To napięcie między światem, który znamy, a Królestwem, którego pragniemy. Między grzechem a odkupieniem, złamaniem a uzdrowieniem, samotnością a obecnością Boga.
Nie chodzi o wywoływanie poczucia winy, ale o uczciwe pokazanie rzeczywistości: tego, że chrześcijaństwo nie jest gotowym rozwiązaniem, lecz zaproszeniem do głębszego życia z Bogiem – często na przekór cierpieniu, zwątpieniu i ciemności.
Matt Woodley podsumowuje: – Dobre kazanie nie unika bólu ani nie zagłusza go religijnym frazesem. Dobre kazanie pozwala się z nim zmierzyć – i dopiero wtedy prowadzi do Ewangelii.
Napięcie + Ewangelia = transformacja
Celem napięcia w kazaniu nie jest wywołanie dyskomfortu dla samego efektu. Napięcie ma prowadzić do spotkania z żywym Bogiem – przez Słowo, Ducha i wspólnotę. Dopiero wtedy kazanie przestaje być przemówieniem, a staje się momentem łaski.
Napięcie nie kończy się na pytaniu, historii czy konflikcie. Kończy się Ewangelią, która nadaje sens i przynosi odpowiedź – często nie tę, której się spodziewamy, ale tę, której naprawdę potrzebujemy.
Wybrane cytaty
🔹 „Bez napięcia nie ma zaangażowania.”
🔹 „Kazanie nie zmienia życia, jeśli nie dotyka serca.”
🔹 „Zadawaj pytania, które bolą – to one prowadzą do prawdy.”
🔹 „Dobre kazanie zaczyna się od historii, nie od odpowiedzi.”
🔹 „Napięcie to duchowe pęknięcie między tym, co jest, a tym, co obiecuje Ewangelia.”
🔹 „Nie głosimy, by dawać rozwiązania – głosimy, by prowadzić do spotkania z Bogiem.”
🔹 „Ewangelia ma moc, ale potrzebuje przestrzeni, by wybrzmieć w napięciu i ciszy.”
🔹 „Kaznodzieja to przewodnik wśród pytań – nie producent odpowiedzi.”
Podcast: Monday Morning Preacher
Odcinek: Three Ways to Create Tension in Your Sermon
