Ghirmay Araya był jednym z założycieli Kościoła Pełnej Ewangelii w Erytrei. Pod rządami opresyjnego reżimu tego kraju, działalność tego Kościoła w 2002 roku została zakazana, a w 2004 roku jego zwierzchnicy zostali uwięzieni. Od dziesięcioleci tysiące innych Erytrejczyków zostało uwięzionych za wiarę, często znosząc tortury i nieludzkie traktowanie.

Mimo przejścia na częściową emeryturę, Ghirmay został ponownie aresztowany w lipcu 2021 roku i przetrzymywany bez postawienia zarzutów w ośrodku o zaostrzonym rygorze w Asmarze. Niedawno ogłoszono, że po spędzeniu prawie trzech lat w areszcie, Ghirmay zmarł w więzieniu w wieku 83 lat. Powiedziano, że „znosił swoje cierpienie z niezłomną wiarą”. Pastor pozostawił pięcioro dzieci i 13 wnuków.

Jeden z synów Ghirmaya, Samuel, również został uwięziony z powodu swojej posługi jako luterański pastor. Chociaż ojciec i syn byli przetrzymywani w tym samym zakładzie, nigdy nie mogli się odwiedzać. Źródła podają również, że funkcjonariusze więzienni nie poinformowali Samuela o śmierci jego ojca. Uwięziony syn jest obecnie przetrzymywany w metalowym kontenerze transportowym, w którym więźniowie cierpią z powodu ekstremalnych temperatur pustynnych i niehigienicznych warunków – jest to notorycznie stosowana tam nieludzka praktyka.

Dr Berhane Asmelash z Release Eritrea wciąż wyraża zaniepokojenie z powodu setek innych chrześcijan więzionych obecnie w tym kraju, a niektórzy z nich są przetrzymywani w tym samym ośrodku, w którym zmarł pastor Ghirmay. „Wielu z nich jest w podeszłym wieku i cierpi na różne schorzenia” – napisał. Większość z zatrzymanych wierzących jest przetrzymywana bez postawienia zarzutów, a niektórzy z nich przebywają w areszcie nawet od 20 lat.

Wspierajmy modlitwą rodzinę tego umiłowanego zmarłego brata opłakującą jego odejście. Niech będą cudownie pocieszeni zapewnieniem, że pastor Ghirmay jest teraz w chwalebnej obecności swojego Zbawiciela. Prośmy również o bardzo potrzebne fizyczne i duchowe umocnienie dla jego syna Samuela i wielu innych erytrejskich wyznawców Jezusa, którzy pozostają uwięzieni z powodu swojej wiary. Niech Bóg działa potężnie w tym narodzie, aby Ewangelia rozkrzewiała się wśród Erytrejczyków.

Źródło: VOM Canada, Release Eritrea
za Głos Prześladowanych Chrześcijan

Kiflu Gebremeskel uzyskał tytuł doktora nauk matematycznych na Uniwersytecie w Chicago. W Erytrei pracował jako wykładowca na Uniwersytecie w Asmarze, pełnił tam również funkcję dziekana. Od 1999 r. pracował jako pełnoetatowy pastor oraz członek zarządu krajowego Kościoła Pełnej Ewangelii. Był także przewodniczącym Ewangelicznego Aliansu Erytrei.

Rankiem 23 maja 2004 r. został aresztowany. W trakcie najścia na jego dom funkcjonariusze obrażali jego żonę oraz skonfiskowali klucze do obiektów kościelnych. Wbrew prawu przetrzymywano go bez postawienia mu oficjalnych zarzutów. Od czasu aresztowania nie mógł się on spotykać ze swoją żoną i czwórką dzieci. Przez kilka lat nie było żadnych wiadomości o pastorze Kiflu. Pod koniec 2014 r. widziano go w szpitalu, ale osobie, która go rozpoznała, nie pozwolono z nim rozmawiać. Natomiast w październiku 2021 r. zgłoszono, że wówczas często bywał w szpitalu z powodu podejrzenia nadciśnienia tętniczego i cukrzycy związanej ze stresem. Wizyty te odbywały się pod ścisłym nadzorem służby bezpieczeństwa.

W Erytrei rządzi okrutny reżim marksistowski. W 2002 r. władze zdelegalizowały wszystkie kościoły ewangeliczne. Uznawany jest tylko islam oraz kościoły: prawosławny, katolicki i luterański, ale i one znajdują się pod ścisłą kontrolą. Od 2004 r. rozpoczęły się masowe aresztowania pastorów i liderów chrześcijańskich oraz zwykłych chrześcijan, którzy byli aktywnie zaangażowani w służbę i ewangelizację. Niektórzy przebywają w więzieniu już niemal 20 lat. Chrześcijanie są w więzieniach przetrzymywani w nieludzkich warunkach. Są bici, głodzeni, torturowani i pozbawiani opieki medycznej. Wielu jest umieszczanych w zwykłych metalowych kontenerach, w których w dzień jest straszliwie gorąco, a nocą bardzo zimno. Pomimo tak wielkich represji erytrejscy chrześcijanie pozostają wierni Bogu, spotykają się potajemnie i głoszą ewangelię nawet w więzieniach.

Módlmy się, aby Pan dał im siłę do wytrwania w tak ciężkich prześladowaniach.

Módlmy się też za pastora Kiflu Gebremeskela oraz innych więzionych pastorów i chrześcijan oraz za ich rodziny, aby pomimo bólu rozłąki pokładali swoją ufność w Chrystusie i aby fakt, że będą żyć wiecznie w Jego Królestwie, przynosił im ukojenie i pociechę.

za Głos Prześladowanych Chrześcijan

W 2002 roku rząd Erytrei zdelegalizował wszystkie religie poza islamem sunnickim oraz erytrejskimi kościołami: prawosławnym, rzymskokatolickim i luterańskim. Od tamtej pory każda inna grupa religijna jest represjonowana. Jednak prześladowanie ze strony władzy dotyka także ludzi z uznawanych oficjalnie grup religijnych.

W październiku zatrzymano w Erytrei trzech duchownych katolickich, mimo ich przynależności do dozwolonej przez władze grupy wyznaniowej. 11 października agenci służby bezpieczeństwa aresztowali Mihretab’a Stefanosa, księdza parafialnego z kościoła pod wezwaniem św. Michała w Segheneity. Następnego dnia zatrzymano Abbę Abrahama Habtoma Gebremariama, księdza z Teseney, po czym 15 października, na Międzynarodowym Lotnisku w Asmarze zatrzymano biskupa Segheneity, Abune’a Fikremariama Hagosa, który wracał z podróży do Europy.

Według doniesień, Abba Abraham przebywał w więzieniu Adi Abeito na północy od Asmary. Miejsce przebywania dwóch pozostałych liderów kościoła było niepotwierdzone, jednak prawdopodobnie zostali uwięzieni w tym samym miejscu. Gdy Kościół Katolicki dopytywał się o zatrzymanego biskupa, władze potwierdziły jego uwięzienie, ale nie chciały ujawnić przyczyny jego aresztowania, ani miejsca, w którym się znajduje.

Chociaż bezpośrednie motywy zatrzymań są nieznane, biskupi katoliccy z Erytrei wzywali rząd do zaniechania autorytarnych działań i sprawowania władzy w sposób bardziej demokratyczny. Rządzącym nie podobają się wezwania do reform politycznych, co mogło doprowadzić do ostatnich, opresyjnych działań.

Nieustannie pamiętajmy w modlitwach o wielu chrześcijanach w Erytrei, którzy są obecnie więzieni z powodu swojej wiary w Chrystusa, prosząc, by każdego z nich Bóg podtrzymał swoją umacniającą obecnością i łaską. Niech w sprawie każdego z nich zwycięży sprawiedliwość i demokracja, również w sytuacjach dotyczących trzech ostatnio zatrzymanych duchownych, prowadząc do ich uwolnienia. Prośmy Pana, by dotknął serc przywódców rządowych w tym kraju swoją przemieniającą miłością, aby uświadomili sobie znaczenie oddawania Mu czci i szanowania praw i wolności wszystkich obywateli.

Źródła: Christian Solidarity Worldwide, Church in Chains, BBC
za Głos Prześladowanych Chrześcijan

Inne: Erytrea: Aresztowanie trzech starszych pastorów

Chrześcijanie ewangelikalni z Ukrainy domagają się więcej Bonhoefferów, podczas gdy ci z Rosji debatują, czy publiczne protesty pod rządami Putina mogą przynieść więcej, niż modlitwa.

Ukraińscy chrześcijanie ewangelikalni mają dosyć.

Poturbowani po tygodniu wojny, słyszą liczne modlitwy o pokój zanoszone przez swoich rosyjskich kolegów, ale nie słyszeli jeszcze słów potępienia.

„Wasze związki gratulowały Putinowi, dziękując za wolność wyznania”- powiedział Taras Dyatlik, dyrektor regionalny w Europie Wschodniej i Azji Środkowej z Overseas Council. „Przyszedł czas, by zrobić użytek z tej wolności”.

Gdy na Kijów, Charków, Chersoń i inne miasta spadają pociski rakietowe, Organizacja Narodów Zjednoczonych mówi o ponad 200 zabitych cywilach, podczas gdy Państwowa Służba Ukrainy ds. Sytuacji Nadzwyczajnych zgłasza ponad 2 tysiące ofiar wśród ludności cywilnej. Liczba zabitych żołnierzy jest kwestią sporną, chociaż oba państwa mówią o tysiącach ofiar w swoich szeregach.

Zamiast skupiać się na liczbach, Dyatlik, który koordynuje sieć protestanckich seminariów, zwraca się do Biblii.

„Przypomnijmy sobie Mordechaja i Esterę” – napisał 1 marca w liście otwartym. „Nie bądźmy jak Jehoszafat, który zawarł sojusz z Achabem i milczał, gdy Bóg mówił przez proroka Micheasza”.

Dyatlik oskarżył swoich rosyjskich kolegów o udział w państwowej retoryce, najpierw w 2014 roku, gdy siły wspierane przez Rosjan najechały wschodni region Donbasu, a drugi raz dzisiaj. Teraz, „błagając na kolanach”wykorzystuje swoją reputację, by wywrzeć nacisk na zwierzchników rosyjskich związków ewangelikalnych, jednocześnie uznając ich trudną rzeczywistość.

„Boicie się więzienia” – powiedział. „[Ale] nie bądźcie wierni Putinowi. Bądźcie wierni ciału Chrystusa”.

Poprawki wprowadzone niedawno do rosyjskiego prawa karnego przewidują do 15 lat więzienia za „fałszywe” twierdzenia o przemocy na Ukrainie, ponieważ władze chcą rozprawić się z Rosjanami, którzy nazywają „działania militarne” wojną.

(…)

Tymczasem, Pavel Kuznetsov chce jedynie właściwego nazewnictwa: prawo lub bezprawie.

„Wielu wierzących w Rosji modli się o ‘sytuację’ na Ukrainie. Ta sytuacja nazywa się WOJNĄ” – napisał na Facebooku Kuznetsov, pastor kościoła Słowo Życia w miejście Bojarka, około 25 kilometrów na południowy zachód od Kijowa. „Gdy znowu będziesz się modlić, powiedz Bogu, że to wojna, i że jesteśmy tam zabijani”.

W czasie publikacji tego artykułu, ponad 300 rosyjskich chrześcijan ewangelikalnych otrzymało list otwarty.

„Przyszedł czas, gdy każdy z nas musi nazywać rzeczy po imieniu, podczas gdy nadal mamy szansę na uniknięcie kary i nie dopuszczenie do upadku naszego kraju”- stwierdzono w liście podpisanym przez grupę rosyjskich pastorów i innych liderów protestanckich. „Wzywamy władze naszego kraju do zatrzymania tego bezsensownego przelewu krwi”.

Ich przekaz miał też odniesienia biblijne.

Zacytowano w nim fragment Księgi Jeremiasza 18:7-8 o tym, że kraj, który odwraca się od swoich złych dróg, będzie oszczędzony.

Wspomniano też o Kainie, który popełnił grzech bratobójstwa przeciwko Ablowi.

W końcu wezwano naród rosyjski do zastosowania słów Jezusa: „Schowaj miecz na miejsce… bo kto mieczem walczy, od miecza ginie”(Mateusza 26:52).

Dyatlik przyjął przekaz z wielką radością, ale też żarliwą modlitwą.

„Oni dosłownie ryzykują swoim życiem” – powiedział. „Ale okazują miłość Panu i Jego ciału: jesteśmy jedno w Duchu”.

List otwarty jest dostępny na stronie internetowej Mirt Publishing House, małego wydawnictwa z Petersburga, a podpisali go głównie rosyjscy baptyści i zielonoświątkowcy zrzeszeni z kościołami lub seminariami z Moskwy, Petersburga i ponad 40 innych krajów.

„To wyjątkowo odważny krok w porównaniu z wcześniejszą nieśmiałością chrześcijan ewangelikalnych pod rządami Putina” – powiedział Mark Elliott, emerytowany redaktor naczelny magazynu „East-West Church Report”, od 29 lat skupionego na wyjaśnianiu chrześcijaństwa euroazjatyckiego chrześcijanom z Zachodu. „Jestem zdumiony i podniesiony na duchu, że ci odważni ludzie bronią Ukrainy. Ucierpią na tym, chyba że Putin zostanie zdetronizowany. Panie zmiłuj się”.

„List nie jest typową reakcją rosyjskich protestantów. Trzymanie się z dala od polityki od dziesięcioleci było ich podstawowym stanowiskiem” – powiedział Andrey Shirin, pochodzący z Rosji wykładowca na seminarium baptystycznym w Virginii. „Władze sowieckie stale oskarżały ich o postawę antyrządową. W odpowiedzi mówili, że są wierzącymi, nie politykami”.

„Wielu rosyjskich protestantów zachowuje to stanowisko w obecnym konflikcie” – powiedział. „Jednak niektórzy pragną większego zaangażowania społecznego, a tragedia rozwijająca się na Ukrainie trafiła w czuły nerw”.

Jeden z sygnatariuszu listu nie zgodził się z oczekiwaniem, że wszyscy rosyjscy chrześcijanie powinni przyjąć podobną postawę.

Nie wszyscy powinni być Bonhoefferami

Alexey Markevich, jeden z dziewięciu rosyjskich protestantów, którzy oficjalnie podpisali list przed jego upublicznieniem, wyraził przekonanie, że nie wszyscy powinni być Bonhoefferami.

„Pierwszym powołaniem kościoła jest głoszenie Słowa Bożego, a to głoszenie odbywa się na wiele różnych sposobów: pastorowie nauczają, teologowie piszą, filantropi dają chleb, ludzie płaczą z płaczącymi, działacze wychodzą na place” – powiedział. „Ważne, by każdy z nas rozpoznał swoje powołanie i uczciwie wypełniał je przed Bogiem, służąc Jemu i ludziom”.

Co więcej, Bonhoeffer i inne słynne postaci, które walczyły przeciwko złu, jednocześnie same będąc wzorami wierności, nie mają bezpośredniego odniesienia do dzisiejszych żądań Ukraińców wobec Rosjan.

„Ich przykłady są dla nas ważne i istotne” – powiedział Markevich. „Ale [nie wyszli] na zewnątrz, by pikietować, a Bonhoeffer nie prowadził żadnej działalności publicznej”.

W jego opinii, trudno byłoby osiągnąć efekty dzięki takiemu postępowaniu. Chrześcijanie ewangelikalni w Rosji nie mają żadnego politycznego wpływu, by zatrzymać wojnę, bez względu na to, czy piszą listy, czy wypełniają miejskie place. Niektórzy wciąż będą próbować, jak robił to Markevich od 2014 roku. Ale prawdziwa moc leży gdzie indziej.

„Wojnę może powstrzymać Bóg”- mówi. „Dlatego wołamy do Niego”.

Choć mniej ryzykując, lecz nadal ponosząc znaczący koszt eklezjalny, niektórzy zrzeszeni z Moskwą księża prawosławni na Ukrainie wzywają swoich lokalnych biskupów do wyparcia się patriarchy Kirilla z Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. (…)

Ich śladem poszli księża Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego ze Lwowa, który został pierwszą diecezją jednogłośnie wzywającą do zerwania z Moskwą. (…)

Świat widzi podobną rzeczywistość.

Zgromadzenie Ogólne ONZ zagłosowało 141 do 5, przy 35 wstrzymujących się, za potępieniem Rosji i wezwaniem do zakończenia wrogości. Sprzeciwiając się temu postanowieniu, do Rosji dołączyły tylko: Białoruś, Syria, Korea Północna i Erytrea. (…)

Wielu analityków przewiduje wydłużony konflikt.

„Okupanci najprawdopodobniej zwiększą wysiłki, niszcząc nasz kraj i życie” powiedział Roman Soloviy, dyrektor Wschodnioeuropejskiego Instytutu Teologii we Lwowie. „Dlatego nie możemy się poddać. Pośród chaosu, bólu i śmierci, musimy pozostać Bożymi narzędziami pociechy, pomocy i nadziei”.

W pewnej mierze ta nadzieja przychodzi już z Rosji, nawet w sytuacji, gdy jej rząd posunął się do ocenzurowania swoich mediów. Liberalne źródła informacji, telewizja Dożd i rozgłośnia radiowa Echo Moskwy, zostały niedawno zamknięte. Ale niektórzy liderzy ewangelikalni nie przestają zabierać głos.

„Żadne polityczne interesy lub cele nie mogą usprawiedliwić śmierci niewinnych ludzi” – napisano we wspomnianym liście otwartym. „Wojna niszczy nie tylko Ukrainę, ale też Rosję, jej naród, gospodarkę, moralność i przyszłość”.

Autor: Jayson Casper

Źródło: Christianity Today

Inne: Na Ukrainie brakuje Biblii, niektórzy „po raz pierwszy” słyszą jej przesłanie

Pod koniec lipca aresztowano trzech emerytowanych pastorów z Asmary, stolicy Erytrei. Wszyscy mają ponad 70 lat i okazjonalnie prowadzą nabożeństwa pogrzebowe i ślubne, dlatego powód ich aresztowania jest niejasny.

„Niektórzy chrześcijanie są latami więzieni bez procesu”

Pastorzy Girmay Araya i Samuel Okbamichael w środku nocy zostali zabrani ze swoich domów na przesłuchanie. Policja zamierzała uwięzić też trzeciego pastora, Georgio Gebreaba, ale ten leżał w łóżku chory. Od tamtej pory przebywa w areszcie domowym, aż jego stan pozwoli na zabranie go do aresztu. Pastor Georgio wyszedł na wolność siedem lat temu po pięciu latach więzienia. Od jakiegoś czasu poważnie choruje.

W czerwcu specjalny wysłannik ONZ do Erytrei zgłosił poważne naruszenia praw człowieka w tym kraju. Jego raport zawiera specjalną uwagę o grupach wyznaniowych, których członkowie są zatrzymywani bez wnoszenia oskarżeń lub bez procesu sądowego. Niektórzy chrześcijanie są latami więzieni bez procesu.

Módlmy się…

Pamiętajmy w modlitwach o wspomnianych pastorach i o wielu innych chrześcijanach w Erytrei, niesłusznie więzionych z powodu swojej wiary.

Módlmy się, by nawet w okropnych warunkach państwowych więzień, Pan napełniał tych wierzących nowymi siłami, nadzieją i wytrwałością.

Módlmy się, by pastor Georgio doznał pełnego fizycznego uzdrowienia. Niech rodzina i przyjaciele więzionych zwracają się do Chrystusa po potrzebną pomoc, pociechę i zachętę, szukając Jego cudownej interwencji w imieniu swoich bliskich.

Źródło: Church in Chains
Za Głos Prześladowanych Chrześcijan

Podobne:Erytrea: po 11 latach więzienia lider kościoła jest wolny

Niepokojący wzrost prześladowań chrześcijan w Chinach i Indiach.

W okresie sprawozdawczym od 01.11.2017 do 31.10.2018 r. Open Doors badało sytuację chrześcijan w 150 krajach, aby ostateczne wyniki przedstawić w Światowym Indeksie Prześladowań 2019 r. Corocznie publikowany ranking wymienia 50 państw o najcięższych prześladowaniach chrześcijan. Od Chin po Afrykę Subsaharyjską gwałtowne ataki na chrześcijan i kościoły znacznie wzrosły. Jednak udokumentowane zabójstwa 4 136 chrześcijan w porównaniu z 2 782 z roku poprzedniego tylko częściowo opisują zakres prześladowań. W coraz większej liczbie krajów chrześcijanie doświadczają wykluczenia społecznego i ucisku ze strony państwa, ponieważ nie chcą podążać za daną ideologią czy religią, lecz za swoją wiarą. Molestowanie i inwigilacja coraz bardziej zmuszają ich do życia w podziemiu i poważnie ograniczają prawo do wolności religijnej. Termin „prześladowania” opiera się na definicji UNHCR.

Dążenie państw do władzy i kontroli oraz nacjonalizm religijny tłumią wolność wyznania

Chiny (z miejsca 43 na 27) są doskonałym przykładem coraz większego ograniczania wolności religijnej przez coraz bardziej represyjny reżim. W okresie sprawozdawczym więziono tam więcej chrześcijan niż w jakimkolwiek innym kraju: 1 131 w porównaniu do 134 w roku poprzednim – wielu z nich bez procesu. Wyposażony w moc nieznaną od czasów Mao, szef państwa Xi Jinping próbuje zmusić stale rosnące wspólnoty chrześcijańskie do absolutnej lojalności wobec państwa i partii komunistycznej. 1 lutego 2018 r. weszły w życie nowe przepisy dotyczące spraw religijnych. Liczne kościoły i instytucje chrześcijańskie musiały zostać zamknięte lub zniszczone. Nabożeństwa są monitorowane, liderów więzi się w obozach reedukacyjnych. Znaki umieszczone na wielu kościołach zabraniają wstępu do nich osobom poniżej 18 roku życia. Ale to nie wystarczy Xi Jinping: duchowni są zmuszani, by śpiewać hymn narodowy przed nabożeństwem i wieszać chińską flagę w kościele – nad krzyżem. W jednym regionie kościoły musiały zastąpić wizerunki Jezusa portretem prezydenta Xi lub umieścić wizerunki Mao i Xi obok krzyża na ołtarzu.

Korea Północna (1) pozostaje jednak bezprecedensowa pod względem kultu osobowości i kontroli obywateli. Od 2002 roku kraj zajmuje pierwsze miejsce w Światowym Indeksie Prześladowań z powodu ekstremalnych prześladowań chrześcijan tamtych czasów. Około 50 000-70 000 z nich musi cierpieć z powodu swojej wiary w obozach karnych wykonując najcięższą pracę przymusową i doświadczając tortur. Spotkanie na szczycie Kim Jong Un z prezydentem USA Trumpem, które przyciągnęło wiele uwagi na całym świecie, nie doprowadziło jeszcze do żadnej zauważalnej poprawy w kraju – wręcz przeciwnie. Kult osobowości wokół Kim Jong Un został jeszcze bardziej wzmocniony, a dodatkowe siły bezpieczeństwa zostały rozmieszczone w strefie przygranicznej z Chinami – nie z powodu zagrożenia zewnętrznego, ale aby zapobiec ucieczce własnych obywateli.

Rządy Turcji (26), Birmy (18) i Laosu (19), ale bardziej niż kiedykolwiek wcześniej również w Indiach (10) forsują swoje religijno-nacjonalistyczne plany, aby zgromadzić za sobą wyznawców odpowiednich większości religijnych i jednocześnie zwiększyć presję na chrześcijan i inne mniejszości religijne. W Indiach – oficjalnie największej demokracji na świecie – hinduska nacjonalistyczna partia rządząca BJP i władze zezwalają grupom ekstremistycznym i tłumom na użycie siły przeciwko kościołom i chrześcijanom. W roku sprawozdawczym udokumentowano ataki na około 100 kościołów i co najmniej 12 500 chrześcijan. Ponad 200 z nich zostało aresztowanych z powodu swojej wiary, a co najmniej 10 zostało zabitych. Tylko religijnie umotywowane i odpowiednio udokumentowane incydenty są uwzględnione w ocenie. Rzeczywista liczba jest znacznie wyższa ze względu na dużą liczbę niezgłoszonych przypadków. Od czasu objęcia władzy przez BJP pięć lat temu, ucisk i przemoc wobec chrześcijan rosły z roku na rok, stawiając Indie po raz pierwszy w pierwszej dziesiątce krajów w Światowym Indeksie Prześladowań.

Prześladowanie przez islamski ekstremizm i większe grupy społeczne

Po terytorialnych stratach na Bliskim Wschodzie, bojownicy IS i inni wojowniczy islamiści przeniknęli do innych krajów regionu, takich jak Libia (4) i Egipt (16). Ponadto, coraz więcej jest krajów w Azji i Afryce Subsaharyjskiej. W Nigerii Północnej (12), zdominowanej przez islam, chrześcijanom już od wielu lat odmawia się praw konstytucyjnych oraz dostaw i ochrony. Za swoją wiarę zamordowano tu 3 731 chrześcijan, więcej niż we wszystkich innych krajach razem wziętych. Nigeria jest również pierwsza jeśli chodzi o ataki na kościoły (569). Muzułmańscy pasterze Fulani, uzbrojeni w AK-47 i cięższą broń, często atakują wioski głównie chrześcijańskich osadników. Z powodu zamordowania całych rodzin – jak na przykład w Jos w październiku 2018 r. – wielu chrześcijan mówi teraz o czystkach etniczno-religijnych. Doniesienia o tym, że Boko Haram została pokonana, okazują się bezpodstawne w obliczu coraz częstszych porwań głównie chrześcijańskich dziewcząt. Ponad 100 dziewcząt z Chibok, znanych z naszych informacji, wciąż nadal jest w niewoli.

Sprawa Asia Bibi jasno pokazała, jaką ogromną nienawiść do chrześcijan pałają społeczeństwa w dużej części religijnie indoktrynowanego – nie tylko w Pakistanie (5). Ale również innym uwięzionym chrześcijanom, którzy zostali arbitralnie skazani za bluźnierstwo, nadal grozi śmierć.

Ponad 700 milionów chrześcijan żyje w krajach o silnych prześladowaniach

Około pięć miliardów ludzi żyje w 50 krajach Światowego Indeksu Prześladowań, z których około 700 milionów wyznaje wiarę chrześcijańską. Poniżej znajduje się ranking dziesięciu krajów, w których chrześcijanie są najbardziej prześladowani (w nawiasach, pozycja w ubiegłym roku):

1. Korea Północna (1)
2. Afganistan (2)
3) Somalia (3)
4. Libia (7)
5. Pakistan (5)
6. Sudan (4)
7. Erytrea (6)
8. Jemen (9)
9. Iran (10)
10. Indie (11)

Sytuacja jest „katastrofalna i alarmująca”

„Obecna sytuacja prześladowanych chrześcijan i innych mniejszości jest katastrofalna i niepokojąca”, mówi Markus Rode, dyrektor Open Doors Germany. „Wolność wyznania jest masowo tłumiona. Jeśli miliony poszkodowanych ludzi nie mają szansy, aby sami zwrócić uwagę na swoją sytuację, to politycy i my jako chrześcijanie musimy zrobić o wiele więcej niż do tej pory. A prześladowani chrześcijanie proszą o naszą modlitwę, aby mogli być wzmocnieni w wierze”, powiedział Rode.

Od 1955 roku Open Doors angażuje się w szeroko zakrojone projekty pomocowe dla prześladowanych chrześcijan, obecnie w około 60 krajach. Od ponad 15 lat corocznie publikowany Światowy Indeks Prześladowań dając głos chrześcijanom dotkniętym prześladowaniami – w tym nawróconym na wiarę chrześcijańską. Wewnętrzni i zewnętrzni eksperci stale udoskonalają metodologię Indeksu Prześladowań.

Szczegółowe profile krajów, analizy rozwoju sytuacji na świecie, metodologia i historie życia prześladowanych chrześcijan można znaleźć tutaj.

źródło: Open Doors Polska