W lutym 2021 r. władze zaplombowały budynek kościoła Nowe Życie w Mińsku na Białorusi i od tamtej pory jego członkowie spotykali się co tydzień na kościelnym parkingu. We wrześniu b.r. informowaliśmy, że władze wznowiły groźby wobec tego kościoła.

Obecnie władze zakazały nawet i tych zewnętrznych zgromadzeń. Gdy 18 września wierni zebrali się na nabożeństwie, policja podjęła działania przeciwko pastorowi kościoła, Wiaczesławowi Gonczarence, a także Antoniemu Bokunowi, pastorowi innego kościoła, który tamtego dnia brał udział w nabożeństwie. Obaj mężczyźni otrzymali grzywny w wysokości dwóch średnich miesięcznych wynagrodzeń. Skonfiskowano ich telefony komórkowe, które zatrzymano do czasu zapłacenia grzywny.

Mimo apeli liderów zboru, władze miasta negatywnie odniosły się do wszelkich prób odzyskania przez chrześcijan budynku kościoła i odrzuciły prośby o możliwość wznowienia nabożeństw zewnętrznych. Artiom Tsuran, zastępca przewodniczącego Miejskiego Komitetu Wykonawczego Mińska, zagroził likwidacją kościoła, co by znaczyło, że wszelka działalność zboru stałaby się nielegalna i podlegałaby karze.

W czasie, gdy członkowie kościoła Nowe Życie zastanawiają się nad następnymi krokami, módlmy się, by wyraźnie słyszeli Boży głos, aby móc mądrze iść za Jego prowadzeniem (Izajasza 30,21), nie tylko odnośnie do swoich przyszłych nabożeństw, ale też dawania skutecznego świadectwa w obecnej sytuacji. Módlmy się, by władze miejskie chciały współpracować z liderami kościoła, aby w pokojowy sposób znaleziono rozsądne rozwiązanie tej trudnej sytuacji.

Źródło: Forum 18

za Głos Prześladowanych Chrześcijan

Inne: Białoruś: Mimo ostrzeżeń pastor nie zamierza przerywać zgromadzeń kościoła

Chrześcijanie ewangelikalni z Ukrainy domagają się więcej Bonhoefferów, podczas gdy ci z Rosji debatują, czy publiczne protesty pod rządami Putina mogą przynieść więcej, niż modlitwa.

Ukraińscy chrześcijanie ewangelikalni mają dosyć.

Poturbowani po tygodniu wojny, słyszą liczne modlitwy o pokój zanoszone przez swoich rosyjskich kolegów, ale nie słyszeli jeszcze słów potępienia.

„Wasze związki gratulowały Putinowi, dziękując za wolność wyznania”- powiedział Taras Dyatlik, dyrektor regionalny w Europie Wschodniej i Azji Środkowej z Overseas Council. „Przyszedł czas, by zrobić użytek z tej wolności”.

Gdy na Kijów, Charków, Chersoń i inne miasta spadają pociski rakietowe, Organizacja Narodów Zjednoczonych mówi o ponad 200 zabitych cywilach, podczas gdy Państwowa Służba Ukrainy ds. Sytuacji Nadzwyczajnych zgłasza ponad 2 tysiące ofiar wśród ludności cywilnej. Liczba zabitych żołnierzy jest kwestią sporną, chociaż oba państwa mówią o tysiącach ofiar w swoich szeregach.

Zamiast skupiać się na liczbach, Dyatlik, który koordynuje sieć protestanckich seminariów, zwraca się do Biblii.

„Przypomnijmy sobie Mordechaja i Esterę” – napisał 1 marca w liście otwartym. „Nie bądźmy jak Jehoszafat, który zawarł sojusz z Achabem i milczał, gdy Bóg mówił przez proroka Micheasza”.

Dyatlik oskarżył swoich rosyjskich kolegów o udział w państwowej retoryce, najpierw w 2014 roku, gdy siły wspierane przez Rosjan najechały wschodni region Donbasu, a drugi raz dzisiaj. Teraz, „błagając na kolanach”wykorzystuje swoją reputację, by wywrzeć nacisk na zwierzchników rosyjskich związków ewangelikalnych, jednocześnie uznając ich trudną rzeczywistość.

„Boicie się więzienia” – powiedział. „[Ale] nie bądźcie wierni Putinowi. Bądźcie wierni ciału Chrystusa”.

Poprawki wprowadzone niedawno do rosyjskiego prawa karnego przewidują do 15 lat więzienia za „fałszywe” twierdzenia o przemocy na Ukrainie, ponieważ władze chcą rozprawić się z Rosjanami, którzy nazywają „działania militarne” wojną.

(…)

Tymczasem, Pavel Kuznetsov chce jedynie właściwego nazewnictwa: prawo lub bezprawie.

„Wielu wierzących w Rosji modli się o ‘sytuację’ na Ukrainie. Ta sytuacja nazywa się WOJNĄ” – napisał na Facebooku Kuznetsov, pastor kościoła Słowo Życia w miejście Bojarka, około 25 kilometrów na południowy zachód od Kijowa. „Gdy znowu będziesz się modlić, powiedz Bogu, że to wojna, i że jesteśmy tam zabijani”.

W czasie publikacji tego artykułu, ponad 300 rosyjskich chrześcijan ewangelikalnych otrzymało list otwarty.

„Przyszedł czas, gdy każdy z nas musi nazywać rzeczy po imieniu, podczas gdy nadal mamy szansę na uniknięcie kary i nie dopuszczenie do upadku naszego kraju”- stwierdzono w liście podpisanym przez grupę rosyjskich pastorów i innych liderów protestanckich. „Wzywamy władze naszego kraju do zatrzymania tego bezsensownego przelewu krwi”.

Ich przekaz miał też odniesienia biblijne.

Zacytowano w nim fragment Księgi Jeremiasza 18:7-8 o tym, że kraj, który odwraca się od swoich złych dróg, będzie oszczędzony.

Wspomniano też o Kainie, który popełnił grzech bratobójstwa przeciwko Ablowi.

W końcu wezwano naród rosyjski do zastosowania słów Jezusa: „Schowaj miecz na miejsce… bo kto mieczem walczy, od miecza ginie”(Mateusza 26:52).

Dyatlik przyjął przekaz z wielką radością, ale też żarliwą modlitwą.

„Oni dosłownie ryzykują swoim życiem” – powiedział. „Ale okazują miłość Panu i Jego ciału: jesteśmy jedno w Duchu”.

List otwarty jest dostępny na stronie internetowej Mirt Publishing House, małego wydawnictwa z Petersburga, a podpisali go głównie rosyjscy baptyści i zielonoświątkowcy zrzeszeni z kościołami lub seminariami z Moskwy, Petersburga i ponad 40 innych krajów.

„To wyjątkowo odważny krok w porównaniu z wcześniejszą nieśmiałością chrześcijan ewangelikalnych pod rządami Putina” – powiedział Mark Elliott, emerytowany redaktor naczelny magazynu „East-West Church Report”, od 29 lat skupionego na wyjaśnianiu chrześcijaństwa euroazjatyckiego chrześcijanom z Zachodu. „Jestem zdumiony i podniesiony na duchu, że ci odważni ludzie bronią Ukrainy. Ucierpią na tym, chyba że Putin zostanie zdetronizowany. Panie zmiłuj się”.

„List nie jest typową reakcją rosyjskich protestantów. Trzymanie się z dala od polityki od dziesięcioleci było ich podstawowym stanowiskiem” – powiedział Andrey Shirin, pochodzący z Rosji wykładowca na seminarium baptystycznym w Virginii. „Władze sowieckie stale oskarżały ich o postawę antyrządową. W odpowiedzi mówili, że są wierzącymi, nie politykami”.

„Wielu rosyjskich protestantów zachowuje to stanowisko w obecnym konflikcie” – powiedział. „Jednak niektórzy pragną większego zaangażowania społecznego, a tragedia rozwijająca się na Ukrainie trafiła w czuły nerw”.

Jeden z sygnatariuszu listu nie zgodził się z oczekiwaniem, że wszyscy rosyjscy chrześcijanie powinni przyjąć podobną postawę.

Nie wszyscy powinni być Bonhoefferami

Alexey Markevich, jeden z dziewięciu rosyjskich protestantów, którzy oficjalnie podpisali list przed jego upublicznieniem, wyraził przekonanie, że nie wszyscy powinni być Bonhoefferami.

„Pierwszym powołaniem kościoła jest głoszenie Słowa Bożego, a to głoszenie odbywa się na wiele różnych sposobów: pastorowie nauczają, teologowie piszą, filantropi dają chleb, ludzie płaczą z płaczącymi, działacze wychodzą na place” – powiedział. „Ważne, by każdy z nas rozpoznał swoje powołanie i uczciwie wypełniał je przed Bogiem, służąc Jemu i ludziom”.

Co więcej, Bonhoeffer i inne słynne postaci, które walczyły przeciwko złu, jednocześnie same będąc wzorami wierności, nie mają bezpośredniego odniesienia do dzisiejszych żądań Ukraińców wobec Rosjan.

„Ich przykłady są dla nas ważne i istotne” – powiedział Markevich. „Ale [nie wyszli] na zewnątrz, by pikietować, a Bonhoeffer nie prowadził żadnej działalności publicznej”.

W jego opinii, trudno byłoby osiągnąć efekty dzięki takiemu postępowaniu. Chrześcijanie ewangelikalni w Rosji nie mają żadnego politycznego wpływu, by zatrzymać wojnę, bez względu na to, czy piszą listy, czy wypełniają miejskie place. Niektórzy wciąż będą próbować, jak robił to Markevich od 2014 roku. Ale prawdziwa moc leży gdzie indziej.

„Wojnę może powstrzymać Bóg”- mówi. „Dlatego wołamy do Niego”.

Choć mniej ryzykując, lecz nadal ponosząc znaczący koszt eklezjalny, niektórzy zrzeszeni z Moskwą księża prawosławni na Ukrainie wzywają swoich lokalnych biskupów do wyparcia się patriarchy Kirilla z Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. (…)

Ich śladem poszli księża Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego ze Lwowa, który został pierwszą diecezją jednogłośnie wzywającą do zerwania z Moskwą. (…)

Świat widzi podobną rzeczywistość.

Zgromadzenie Ogólne ONZ zagłosowało 141 do 5, przy 35 wstrzymujących się, za potępieniem Rosji i wezwaniem do zakończenia wrogości. Sprzeciwiając się temu postanowieniu, do Rosji dołączyły tylko: Białoruś, Syria, Korea Północna i Erytrea. (…)

Wielu analityków przewiduje wydłużony konflikt.

„Okupanci najprawdopodobniej zwiększą wysiłki, niszcząc nasz kraj i życie” powiedział Roman Soloviy, dyrektor Wschodnioeuropejskiego Instytutu Teologii we Lwowie. „Dlatego nie możemy się poddać. Pośród chaosu, bólu i śmierci, musimy pozostać Bożymi narzędziami pociechy, pomocy i nadziei”.

W pewnej mierze ta nadzieja przychodzi już z Rosji, nawet w sytuacji, gdy jej rząd posunął się do ocenzurowania swoich mediów. Liberalne źródła informacji, telewizja Dożd i rozgłośnia radiowa Echo Moskwy, zostały niedawno zamknięte. Ale niektórzy liderzy ewangelikalni nie przestają zabierać głos.

„Żadne polityczne interesy lub cele nie mogą usprawiedliwić śmierci niewinnych ludzi” – napisano we wspomnianym liście otwartym. „Wojna niszczy nie tylko Ukrainę, ale też Rosję, jej naród, gospodarkę, moralność i przyszłość”.

Autor: Jayson Casper

Źródło: Christianity Today

Inne: Na Ukrainie brakuje Biblii, niektórzy „po raz pierwszy” słyszą jej przesłanie

Odkąd w 2002 roku kościół Nowe Życie w Mińsku na Białorusi kupił byłą oborę i przerobił ją na budynek kościelny, stale doświadcza sprzeciwu ze strony agencji rządowych. Po latach bitew sądowych, 17 lutego 2021 roku funkcjonariusze państwowi razem z komornikami wtargnęli do budynku i wyeksmitowali zbór.

„Mimo ostrzeżeń pastor nie zamierza przerywać zgromadzeń kościoła”

Pozbawieni miejsca spotkań członkowie zboru od razu zaczęli gromadzić się na przylegającym do kościoła parkingu. Trwało to ponad sześć miesięcy, także w mroźnym sezonie zimowym. Ostatnio jednak pastor Gonczarenko dostał ostrzeżenie od urzędników państwowych, by przerwał spotkania pod groźbą odpowiedzialności karnej. Organizowanie i uczestnictwo w nielegalnych spotkaniach zagrożone jest karą do czterech lat pozbawienia wolności. Mimo ostrzeżeń pastor nie zamierza przerywać zgromadzeń kościoła.

Listy do kościoła wskazują, że okoliczni mieszkańcy skarżyli się na hałas prowadzonych na zewnątrz spotkań. Kościół jednak twierdzi, że tylko raz ktoś się poskarżył, a wtedy od razu ściszyli głośność mikrofonów. W trosce o sąsiadów dostosowali też godziny spotkań, by zaczynały się koło południa, gdy nikt już nie śpi. Chociaż miasto zaproponowało zborowi wynajem dwóch alternatywnych miejsc, jeden budynek jest za mały, by pomieścić rozwijający się kościół, a drugi za drogi i za bardzo oddalony.

Módlmy się…

Módlmy się, by pastor Gonczarenko i inni liderzy kościoła Nowe Życie otrzymali mądrość i prowadzenie w szukaniu sposobów, jak czcić Pana i służyć społeczności. Niech relacje tych wierzących z władzami demonstrują Bożą miłość i łaskę. Módlmy się o Boże błogosławieństwo dla rosnącego kościoła, by miał zasoby potrzebne do nauki i prowadzenia wiernych w uczniostwie, a także docierania do członków mińskiej społeczności z przesłaniem ewangelii.

Źródło: Forum 18
Za Głos Prześladowanych Chrześcijan

Podobne:Białoruś: Deportacja pastora Łukasika

Zaostrza się spór w Kościele prawosławnym w sprawie niezależności Cerkwi na Ukrainie. Patriarchat Moskiewski nie chce pogodzić się z decyzjami podjętymi w ubiegły czwartek przez Święty Synod Patriarchatu Konstantynopola. Postanowiono na nim o podjęciu konkretnych kroków zmierzających do ustanowienia na Ukrainie Kościoła autokefalicznego.

Odwołano między innymi więzy kanoniczne ustanowione przez tenże synod listem z 1686 r., który przyznawał Patriarchatowi Moskiewskiemu niektóre prawa do metropolii na Ukrainie, w tym prawo do mianowania metropolity kijowskiego. Przywrócono też do jedności z Kościołem metropolitę Filareta, który po upadku Związku Radzieckiego ogłosił się głową Patriarchatu Kijowskiego.

Patriarchat Moskiewski uznał te decyzje za bezprawne i katastrofalne dla prawosławia.

W poniedziałek zajmie się nimi synod rosyjskiej Cerkwi, który będzie obradował w Mińsku na Białorusi.

Na decyzję prawosławnego synodu Konstantynopola zareagowały też władze rosyjskie. Temat ten podjęto na posiedzeniu rady bezpieczeństwa, która zebrała się wczoraj pod przewodnictwem Władimira Putina. Rzecznik prasowy prezydenta ostrzegł, że „jeśli dojdzie do nielegalnych działań, to Rosja, tak jak broni interesów Rosjan i ludności rosyjskojęzycznej, tak samo stanie też w obronie interesów wiernych prawosławnych”.

za Rad. Watykanskie

Jestem niezmiernie wdzięczny Aliansom Ewangelicznym Holandii i Republiki Czeskiej za przygotowanie tych notatek. Ich partnerstwo wzbogaciło obydwa narody, a teraz ubogaca nas wszystkich. Taka synergia przypomina nam wszystkim o korzyściach płynących ze wspólnego działania.
Tematy wybrane przez nich na tegoroczny Tydzień Modlitwy są takie same jak te, które wybrała Światowa Rada Kościołów na ” Tydzień Modlitwy o Jedność Chrześcijan”.

Naszą tęsknotą i modlitwą jest, by nasze świadectwo o Jezusie i jego Słowo było bardziej skuteczne niż kiedykolwiek, gdy my przybliżamy się do Niego na podstawie Jego Słowa i przez moc Jego Ducha.

Gordon Showell- Rogers
Sekretarz Generalny Europejskiego Aliansu Ewangelicznego

Autorzy:
• Lubo Hlavacka, pastor i były sekretarz Czeskiego AE
• Gloria Ginn, misjonarka, naczelna Większej Misji Europejskiej w Czeskiej Republice
• Daniel Fajfr, pastor i dyrektor komitetu Misji w CR
• Wout van Laar, sekretarz Rady Misji Holenderskiej
• Pieter van Kampen, Chrześcijański autor i pastor
• Kees van der Wilde, Dyrektor modlitwy Holenderskiego Aliansu Ewangelicznego

Tematy modlitewne Tygodnia Modlitwy EAE z lat ubiegłych:

2009: Przez wiarę…
2008: Obecność Jezusa Chrystusa w naszym świecie
2007: Epifania- Czas manifestowania Chrystusa
2006; Cele rozwoju Tysiąclecia (UN’s)
2005: Modlitwa Pańska
2004: Bieg wiary
2003: Spotkanie z Bogiem
2002: Dobre powody, by wierzyć
2001: Przesłanie Krzyża
2000: Odkrywanie Bożych Możliwości

Niedziela, 10.01.2010

…Będąc Świadkami

Tekst biblijny: ’ I będziecie Mi Świadkami” ( Dzieje Apostolskie 1:8)

Czytanie Biblii: Dz. Ap.1:6-10
Czytanie Ewangelii: Ew. Łukasza 24:1-5
Stary Testament: Izajasza 52:7-10

Myśl na dzisiaj

Jesteście Moimi świadkami! W tym tygodniu myślimy i czytamy na temat bycia świadkiem Chrystusa. Księga Dziejów Apostolskich i historia Chrześcijaństwa zaczyna się od ostatnich słów Jezusa na ziemi: ” I będziecie Mi świadkami w Jerozolimie, i w całej Judei, i w Samarii, i aż po krańce ziemi”. Wielu chrześcijan zna ten fragment na pamięć, ale tylko dla niewielu stał się on stylem życia. Dlaczego jest nam tak ciężko podążać za ostatnimi słowami Jezusa? Jest to dość niewygodny i rzucający wyzwanie temat dla tygodnia modlitwy…

Największą nadzieję daje nam ta część Wielkiego Posłannictwa, która zawarta jest w poprzednim zdaniu:
” Ale weźmiecie moc Ducha Świętego, kiedy zstąpi na was „… Dobrą nowiną dla świata jest to, że Jezus żyje. A dobrą nowiną dla nas jako Jego uczniów jest, że nie musimy przekonywać świata własnymi słowami: jest to praca Bożego Ducha Świętego! Jako Chrześcijanie jesteśmy świadkami faktu, że doświadczamy działania Boga w naszym własnym życiu, przez obecność Jego Ducha w nas. Bycie świadkiem ma do czynienia z tym, kim jesteśmy: pięknym stworzeniem, umiłowanymi synami i córkami oraz miejscem zamieszkania Bożego Ducha Świętego.

Jesteśmy świadkami poprzez sposób, w jaki żyjemy w naszym życiu z Panem, tu i teraz. Ten świat pozna, że Bóg jest prawdziwy po naszym chodzeniu i rozmowach bardziej niż przez naszą doskonałość moralną, czy wiedzę biblijną. Odzwierciedlamy Boga, gdy żyjemy tak, jak żył Jezus: kochając Boga ponad wszystko, a bliźniego swego tak, jak siebie samego; zwracając uwagę na ludzi z marginesu i samotnych; czyniąc dobre uczynki; troszcząc się o żebraków i chorych. Przez działanie Bożego Ducha jesteśmy Bożymi rękami, które przemieniają nasze społeczeństwo. Bycie świadkiem nie jest jednoznaczne z chrześcijańską aktywnością. Tu chodzi bardziej o nasze duchowe życie z Chrystusem, które przynosi zmiany w naszym świecie i społeczeństwie.

W tym tygodniu przyjrzymy się uważniej niektórym ważnym aspektom związanym z byciem świadkiem, wyznawaniem, wzywaniem Boga, zwiastowaniem Słowa, byciem posłanym, wzbudzaniem zawiści
( zazdrości), wyciąganiem rąk i byciem odważnym, pojęciami, które mogą zmienić twoje życie i twój cały świat. To poruszenie zaczyna się od modlitwy, szukania dróg i obecności Wszechmogącego, a także w naszych codziennych modlitwach o ludzi wokół nas.

Prośby modlitewne:
• Terytorium Izraela i Palestyny: Módlmy się o pokój dla Jeruzalem; o pokojowe i sprawiedliwe rozwiązania dla wszystkich mieszkańców tego obszaru i za Chrześcijan, którzy stawiają czoła dodatkowym presjom.
• Mołdawia: Módlmy się o Chrześcijańską edukację i świadectwo przynoszące nadzieję w sytuacji dotkliwej biedy.
• Montenegro: Módlmy się o mały kościół ( około 30-120 wierzących) i misjonarzy w tym młodym kraju.
• Węgry: Z powodu kryzysu ekonomicznego wielu Węgrów szuka duchowych odpowiedzi. Módlmy się, by zobaczyli znaki i spotkali posłańców Bożego Królestwa nadziei.
• Rumunia: Kościół w Rumunii dobrze rozwija się od czasu upadku komunizmu. Módlmy się o większą elastyczność i wizję dla przywództwa kościoła.
• Mniejszości: Módlmy się o Romskich Cyganów w Europie i Chrześcijan, w byłym Związku Radzieckim oraz Środkowym Wschodzie. Módlmy się, aby moc Ewangelii przyniosła nowe życie, Światło i zmiany na lepsze.
• Imigranci: Wielu uchodźców znalazło dom w krajach europejskich. Módlmy się, by napotykali chrześcijańską gościnność i otwarte drzwi do rozszerzania ( albo przyjmowania) Ewangelii Nadziei.
• Polska: Módlmy się o nadchodzące wybory w Aliansie Ewangelicznym w Polsce o nową Radę Krajową i jej Prezydium. Prace nad Ustawą o stosunku Państwa Polskiego do Kościołów Ewangelicznych.

Poniedziałek, 11.01.2010

…Wyznawanie

Tekst Biblijny: ” w ustach twoich i w sercu twoim” ( Rzymian 10:8)

• Czytanie Biblii: Rzymian 10:8-10
• Czytanie Ewangelii: Ew. Łukasza 24:13-17
• Stary Testament: 5 Mojżeszowa 30:9-16

Myśl na dzisiaj

To, co przynosi zmianę, to nie nasza wielkość, ale wielkość naszego Boga. My jesteśmy powołani do tego, by wyznawać przed światem, co jest powodem naszej nadziei. Ten świat poszukuje nadziei. Ten świat szuka tego, co ty i ja mamy do zaoferowania, poprzez wyznawanie Jezusa Chrystusa.

Wyznawanie zawiera zarówno wyznawanie naszych grzechów jak i wyznawanie naszej wiary. w I Jana 1:8,9 widzimy, jak ważnym jest nasze przyznanie się, że wszyscy zgrzeszyliśmy przed Bogiem. Jeśli nie chcemy wyznać naszej grzeszności wobec Boga, to nie jesteśmy również w stanie przyznać się do naszej wiary w Boga, który zbawił nas od naszych grzechów przez Swoją śmierć na krzyżu. Wyznanie naszych grzechów prowadzi nas do wyznania naszej wiary w Jezusa i tego, co on dla nas uczynił. Bez uświadomienia sobie pierwszego faktu, nie ma potrzeby wyznawania drugiego i nie może być mowy o prawidłowej relacji z Bogiem.

My uznajemy to, co Bóg uczynił i wyznajemy naszą wiarę, że On wzbudził Jezusa z martwych, i że to On nas zbawił (Rzym. 10:9). Z łaski jesteśmy zbawieni przez wiarę, a nie dzięki naszym uczynkom (Efezjan 2:8,9).

Jesteśmy w stanie wyznać naszą wiarę, ale moc do ogłaszania tej wiary i dzielenia się z innymi nie pochodzi z tego, że po prostu znamy prawdę. Czytamy w Dziejach Apostolskich 1, że uczniowie wierzyli Jezusowi i wiedzieli, że miał powstać z martwych. Jednakże, moc do rozgłaszania tego innym w nowy sposób, przyszła od Ducha Świętego. Nastąpiła transformacja sile poselstwa, które mieli rozgłaszać, ponieważ działał Duch Święty, a nie tylko ludzkie słowa.

Bóg powołał nas, byśmy byli Jego świadkami i wyznawali Jezusa przed innymi ludźmi. W Dziejach Apostolskich widzimy, że ci sami uczniowie, którzy poprzednio byli bojaźliwi, zostali przemienieni w ludzi gotowych na śmierć za swoją wiarę i świadków wobec innych. Oni nie bali się wyznawać swojej wiary w Chrystusa Jezusa, a moc, która temu towarzyszyła dosięgła wszystkich krańców dzisiejszego świata.
Jeśli to mogło dziać się przez Jezusa, mówiącego Swoim uczniom, by poszli na cały świat głosić Ewangelię wszystkiemu stworzeniu ( Ew. Marka 16:15), to co On może uczynić przeze mnie i przez ciebie?

Prośby modlitewne

• Norwegia: Zobowiązanie Norwegii do ewangelizacji światowej jest przykładne. Módlmy się, by wizja światowej ewangelizacji wzrastała i przyniosła wiele owocu.
• Szwecja: Módlmy się, by Ruch Kursu Alfa wzrastał i rozszerzał zasięg, by pozyskać wielu ludzi prawdą Ewangelii, która zmienia życie
• Islandia: Módlmy się o Islandczyków, którzy zmagają się z okropnymi konsekwencjami kryzysu ekonomicznego, w tym kryzysu finansowego. Niech Duch Święty dotyka wielu serc i da im nową nadzieję na przyszłość, nawet w tych trudnych czasach.
• Finlandia: Wielu przybyło do Finlandii, by szukać azylu. Módlmy się o imigrantów, by spotkali się z chrześcijańskimi świadkami i przyjmowali Chrystusa jako swojego Zbawiciela.
• Łotwa: Spośród łotewskiej młodzieży 80% wierzy w Boga, ale tylko niewielu zna Go osobiście. Módlmy się o więcej pracowników, których wizją będzie zdobycie młodych ludzi dla Chrystusa.
• Litwa: Powstają tam szkoły oparte na Biblii. Módlmy się, by te instytucje zostały użyte do szkolenia Bożych, dobrze wykształconych i pełnych wizji liderów dla tego kraju
• Estonia: Módlmy się o otwartą atmosferę dla ducha wiary, by ogarnął wierzących tak, aby ich dzielenie się wiara dotknęło więcej serc.
• Polska: Módlmy się o Alians Ewangeliczny w Polsce, aby współpraca i rozwój ewangelicznie wierzących chrześcijan była świadectwem Bożego działania i wydawała owoc w postaci zwiększającej się liczby ewangelicznych chrześcijan w Polsce.

Wtorek 12.01.2010

…Wzywanie Go

Tekst Biblijny: „Gdyż jeden jest Pan wszystkich, bogaty dla wszystkich, którzy Go wzywają”.

• Czytanie Biblii: Rzymian 10:11-13
• Czytanie Ewangelii: Ew. Łukasza 24:13-19a
• Stary Testament: I Mojżeszowa 12:1-9

Myśl na dzisiaj

Jest jedna rzecz, która wiąże Chrześcijan razem i odróżnia ich od innych. Stanowią oni tą część społeczeństwa, która wzywa imienia Pana. Wszyscy ci ludzie zostali wywołani ze świata, jednak żyją rozproszeni po całym świecie. Bóg wzywa każdego człowieka indywidualnie po imieniu, a on odpowiada na to wzywając imienia Pana.

Abraham, ojciec wszystkich wierzących, ustanawia ten wzór. Zostaje on wywołany z ziemi Ur, a następnie przybywa do ziemi obiecanej. Jednak, ponieważ ta ziemia jest okupowana, nie pozostaje mu nic, oprócz wędrówki naokoło. Kiedy ukazuje mu się Pan przy dębie More, Abraham buduje ołtarz otwarcie na oczach czcicieli innych bożków: ” Tam zbudował Panu ołtarz i wzywał imienia Pana”. (I Mojż.12:8b) Nasze pierwsze wrażenie jest takie, że Abraham chowa się i modli za ołtarzem, błagając Boga o wybawienie i pomoc. Jednakże Marcin Luter idzie o krok dalej i wyjaśnia, że: Abraham ogłasza imię Pana. On nie tylko woła do Boga, ale również wykrzykuje Jego imię nad tą ziemią. On ogłasza, że do Pana należy ziemia, na której on stoi. ” Pańska jest ziemia i to, co ją napełnia”( Psalm 24).

My również czynimy to samo w każdą niedzielę, gdy zgromadzamy się, by uwielbiać Boga. Wykrzykujemy, że Chrystus panuje nad światem, poprzez zwiastowane Słowo, w naszych modlitwach i pieśniach. W tym samym czasie jako Chrześcijanie jesteśmy wywoływani by wyjść poza ściany naszych kościołów, do świata, aby skonfrontować nowoczesne pogaństwo z Ewangelią, w miejscu, gdzie ono jest. Wiara nie jest sprawą prywatną, ale musi stać się widzialna w miejscach publicznych. Umocnieni Jego Duchem, wzywamy Boga i podnosimy Go poprzez misyjny styl życia, dokładnie w tych samych miejscach, gdzie masy ludzi klękają przed bożkami.

Bardzo znaczącym jest fakt, że Bóg nigdy nie faworyzuje jednych ponad innych. Jakikolwiek masz kolor skóry, pochodzenie czy status społeczny, wszyscy wielbimy tego samego Pana. Jako Zbawiciel jest On hojny wobec wszystkich, którzy wzywają Jego imienia i poświęcają to imię w swoim życiu.

Prośby modlitewne

• Włochy: Modlimy się, by strategia zakładania kościołów, uruchomiona w 1997 roku przyniosła wiele owocu, powodując wzrost liczby kościołów, z 2.100 w 1997 do 11.260 do roku 2010 i przywiodła wielu Włochów do prawdy Ewangelii.
• Portugalia: Wiele społeczności cierpi na brak pracowników, którzy by posiadali odpowiednie dogłębne przygotowanie teologiczne i duchową dojrzałość. Módlmy się, by Bóg wzbudził centra szkoleniowe, by wyszkolić liderów, którzy zajmą miejsca w służbach kościelnych.
• Hiszpania: Módlmy się o skuteczne, odpowiednie do kultury metody ewangelizacji, o Boże rozwiązania na brak norm wartości w społeczeństwie oraz duchową świadomość w całym narodzie
• Grecja: Módlmy się o jedność w Duchu i większy wzrost w istniejących kongregacjach ewangelicznych.
• Albania: Świadectwo ewangeliczne wzrosło w Albanii znacznie od 1991 roku. Módlmy się, by ewangeliczni Chrześcijanie zostali rozpoznani jako ci, którzy mają do spełnienia ważną rolę w uzdrawianiu kraju.
• Malta: Módlmy się, by wielu podróżnych, turystów i biznesmenów zostało dotkniętych przez Ewangelię o Chrystusie.
• Macedonia: Ostatnio zostały otwarte dwie szkoły uczniostwa w Macedonii. Módlmy się, by wychowały one Bożych, namaszczonych liderów dla tego młodego kościoła, w tym narodzie
• Polska: Módlmy się o Konferencje Lausanne w Kapsztadzie w październiku 2010 roku, oby dobry Bóg pobłogosławił współpracę międzynarodową mającą na celu światową ewangelizację.

Środa 13.01.2010

…Zwiastowanie Słowa

Tekst Biblijny: „A jak mają usłyszeć, jeśli nie ma tego, który zwiastuje?” ( Rzymian 10:14)

• Czytanie Biblii: Rzymian 10:14 i 15
• Czytanie Ewangelii: Ew. Łukasza 24: 17-21
• Stary Testament Jonasza 3

Myśl na dzisiaj

Chrześcijanie mają misję zwiastowania Ewangelii na całym świecie. Pierwszym spośród 'chrześcijańskich’ kaznodziejów jest Pan Jezus, który przekazał tę tradycję zwiastowania swoim uczniom, którzy uczynili zwiastowanie Słowa priorytetem ( Dz. Ap.6:2). Historia Kościoła później potwierdza tę rzeczywistość. Wielcy słudzy Boży byli na pierwszym miejscu i ponad wszystko wykładowcami Słowa: Tertullian, Euzebiusz, Jan Chryzostom, Franciszek z Asyżu, Jan Hus, Jan Kalwin, John Wesley, Charles Spergeon, Carl Barth, Billy Graham i inni. Pomimo całej wyspecjalizowanej techniki przekazu i finezji poprzez media, jest całkowicie jasne, że proste przekazanie Słowa Bożego w mocy Ducha Świętego pozostaje skutecznym środkiem dzielenia się Ewangelią.

Byłoby błędem pozostawienie tego zadania tylko dla profesjonalistów, to znaczy kaznodziejów i księży. My żyjemy pośród ludzi, którzy uczęszczając do kościoła urośli ponad przeciętną miarę. Nie możemy oczekiwać, że jakimś cudem ci ludzie sami z siebie zaczną wychodzić na zewnątrz, poza dające im schronienie katedry, by słuchać tego, co głoszą wypełnieni Duchem kaznodzieje i wtedy znajdą drogę do Boga. Dlatego też Chrystusowy rozkaz: „Idźcie!” staje się coraz bardziej przynaglający. Idźcie do ludzi tam, gdzie oni mieszkają, rozmawiajcie i żyjcie Ewangelią pośród nich. Jest więcej niż prawdopodobne, że współczesny człowiek będzie zdobyty dla Chrystusa przez sposób życia i prawdziwą historię kogoś, kto chociaż jest niedoskonały, ma na sobie odbicie Chrystusa. Nie istnie coś takiego jak koncentrat sterylnej Ewangelii, coś, co można uzyskać za pomocą destylacji Biblii, szczelnie zapakowanej i przekazanej z gwarancją jakości produktu. Ewangelii Chrystusa jest zawsze związana z osobą, która ją przynosi. Taka osoba staje się 'Piątą Ewangelią’, widzialnym Słowem Bożym.

Najbardziej naturalnym miejscem do dzielenia się jest więc miejsce naszej pracy: pracownik, który jest fachowcem z swoim zawodzie, mieszkańcem w swoim sąsiedztwie, czy studentem wśród swoich kolegów w klasie. Jest jasne, że każdy Chrześcijanin ma rolę, której nie może zagrać ktoś inny, gdy dzień po dniu wychodzi do Bożego świata, by praktykować to, co radził Franciszek z Asyżu: Głoś Ewangelię w każdym czasie- jeśli to konieczne, używaj słów.

Prośby modlitewne

• Luksemburg: Módlmy się, by Chrześcijanie w Luksemburgu byli w stanie odłożyć na bok to, co ich różni, a nauczyli się bardziej kochać jedni drugich i razem ponieśli miłość Chrystusa do ludzi.
• Lichtensztan: Módlmy się, by Bóg powołał wierzących do służenia na zewnątrz i ewangelizacji.
• Monako: Módlmy się, by Duch Boży rozpalił przebudzenie w kościołach chrześcijańskich w Monako.
• Andora: Módlmy się, by kościoły ewangeliczne w Andorze otrzymały wizję jak dotrzeć do innych mieszkańców Andory i imigrantów, z Bożą miłością.
• Białoruś: Módlmy się o to, by kulturowe uprzedzenie wobec Chrześcijan ewangelicznych zostało przezwyciężone przez miłość Bożą.
• San Marino: Módlmy się, aby nastąpiła wolność dla Chrześcijan do składania świadectwa ich wiary w Jezusa Chrystusa.
• Belgia: Brak Belgijskich, a w szczególności Flamandzkich pracowników chrześcijańskich oraz pastorów bardzo hamuje wzrost. Módlmy się o zmianę i aby wielu otrzymało powołanie do służby.
• Polska: Módlmy się o Wybory Prezydenckie w naszym kraju w 2010 roku, oby Bóg zechciał postawić na czele naszego kraju osobę działającą i myślącą wg Bożych zasad i standardów.

Czwartek, 14.01.2010

…Będąc posłanym

Tekst Biblijny: 'A jak mają zwiastować, jeżeli nie zostali posłani?’ (Rzymian 10:15)
• Czytanie Biblii: Rzymian 10:15-17
• Czytanie Ewangelii: Ew. Łukasza 24: 25-27
• Stary Testament: Izajasza 6: 5-9
Myśl na dzisiaj

Rzymian 10 mówi o niewyobrażalnej łasce, jaką Bóg oferuje rodzajowi ludzkiemu. On usunął wszelką przeszkodę, byśmy mogli być z Nim pojednani. W tym samym czasie Bóg jakby głośno wykrzykuje, w wersecie 14: ” Ale jak mają wzywać tego, w którego nie uwierzyli? A jak mają uwierzyć w tego, o którym nie słyszeli? A jak usłyszeć, jeśli nie ma tego, który zwiastuje? Powstaje pytanie: Kto to jest zwiastujący?’

Jeśli ów zwiastujący jest dostępny, rzeczy zaczną się dziać na pewno, gdyż wiara jest ze słuchania, a słuchanie przez Słowo Chrystusowe. Najwidoczniej ten zwiastujący odgrywa kluczową rolę, ale kim on czy ona tak naprawdę są?

Zwiastujący to ten, którego powołał Bóg. On zwiastuje, ponieważ został posłany. Jako Chrześcijanie musimy zdawać sobie sprawę z tego, że każdy z nas został powołany przez Boga dla tego celu.
Oczywiście możemy popatrzeć jeszcze na podobne „wersety misyjne”, np. w Ew. Mateusza 28:19: „Idźcie tedy i czyńcie uczniami wszystkie narody” czy w Dziejach Apostolskich 1:8….”i będziecie Mi świadkami”. Jednak te fragmenty były używane tak często, że zaczęły żyć ’ własnym życiem’, i są odnoszone teraz do szczególnej grupy ludzi, o szczególnym powołaniu, zwanym „misjonarze”. A to zwalnia nas, tzw. nie-misjonarzy od odpowiedzialności – albo przynajmniej tak nam się zdaje.

Jednak prawda jest taka, że my wszyscy jesteśmy powołani. Nie ma takich pojęć, jak „misjonarze” oraz „inni wierzący”.
Każdy z nas może żyć i mówić Słowo Chrystusa, będąc w społeczności z Nim. Bóg jest wierny i przemieni nasze ” przyjacielskie przesłanie” w wiarę u tych, którzy będą nas słuchać.

W Ewangelii Łukasza Jezus wyjaśnia uczniom w drodze do Emaus o swoim cierpieniu i wstąpieniu do chwały (Ew. Łukasza 14:26). Gdy Jezus powrócił do nieba, my jako Jego uczniowie jesteśmy powołani, by czynić to wyjaśnienie żywym i zrozumiałym na tym świecie. Od nas zależy czy odpowiemy tak, jak Izajasz: Oto jestem, poślij mnie!”.

Prośby modlitewne

• Polska: Módlmy się o Realną Nadzieję, ruch Polskich Chrześcijan o różnym pochodzeniu, którzy rozpoczęli zdobywanie 39-milionowej rzeszy Polaków poprzez Ewangelię. Módlmy się o otwartość i odwagę.
• Austria: Módlmy się, aby Bóg wzbudził nowe pokolenie młodych i odpowiedzialnych ludzi, którzy będą prawdziwie naśladować Chrystusa, i którzy zaczną proces przemian w tym narodzie.
• Słowacja: Módlmy się o wzbudzenie pasji w kościołach wobec tych, którzy są na zewnątrz, oraz odważne świadectwo o Chrystusie na odzień.
• Szwajcaria: Módlmy się, by prawdziwi wierzący zarówno z Kościoła Reformowanego jak i Wolnych Kościołów zostali skuteczniej zmotywowani do wychodzenia na zewnątrz z Ewangelią.
• Rosja: Módlmy się, by Rosjanie zobaczyli swoje potrzeby i zaczęli wołać do Boga, by spotkali się z Panem Stworzenia osobiście i stali się ludźmi odpowiedzialnymi, dobrymi mężami i dobrymi ojcami.
• Ukraina: Kościoły rosną tam szybko. Módlmy się o wyposażenie dla Ukraińców, by stawali się pastorami i liderami kościołów, o Edukację Biblijną oraz o to, by ich pasja była ciągle żywa.
• Afganistan: Módlmy się o pokój w tym pięknym kraju tak bardzo zniszczonym przez ponad trzydziestoletnie wojny. O uchodźców, aby we własnym kraju znaleźli dla siebie nowe domy i godne życie. O polskich misjonarzy, aby otworzyły się drzwi do ich wyjazdu i głoszenia Bożego Słowa w tym trudnym muzułmańskim kraju.

Piątek, 15.01.2010

„Wzbudzając zawiść” ( zazdrość)

Tekst Biblijny: „Wzbudzę w was zawiść”.( Rzymian 10:19)

• Czytanie Biblii: Rzymian 10:18-19
• Czytanie Ewangelii: Ew. Łukasza 24:28-35
• Stary Testament: Psalm 19

Myśl na dzisiaj

Bycie zazdrosnym nie jest zbyt pozytywną postawą i zwykle skupia wokół posiadania czegoś. Mój sąsiad ma nowy samochód, a więc ja też muszę mieć nowy samochód. Mój kolega ma najnowszy model telefonu komórkowego, więc ja też powinienem wymienić mój na nowy. Czasami ludzie zazdroszczą innym ich cech charakteru lub pozytywnego nastawienia do życia: 'O gdybym tylko ja mógł być taki jak on’… Wywoływanie zazdrości u innych jest nawet jeszcze gorsze. Przechwalanie się nowym gadżetem lub podkreślanie swoich własnych talentów i patrzenie przy tym z góry na innych jest złe.

Zadziwiające jest więc, że Paweł mówi w dzisiejszym fragmencie Słowa o Bogu, który sprawia zazdrość ( zawiść BW) (Rzymian 10:19). Nie wszyscy Izraelici przyjęli dobrą nowinę o Jezusie, a Paweł jasno mówi, że problem nie leży po stronie Ewangelii. Jeśli poganie ( naród głupców, GNB) byli w stanie zrozumieć Ewangelię, to mogli ją też zrozumieć Żydzi.

W jaki sposób my jako Chrześcijanie w Europie możemy pobudzić niewierzących do zazdrości o dobrą nowinę Jezusa Chrystusa?
Czy taka misja jest możliwa? Wielu obywateli Europy ma bardzo negatywną opinię o kościele. Widzą go jako źródło moralnej opresji i konserwatyzmu. Jak my możemy to zmienić? Myślę, że kluczem jest nawiązywanie relacji międzyludzkich. Jest prawie niemożliwym, by zmienić opinie ludzkie przez używanie abstrakcyjnych pojęć, takich jak 'Chrześcijaństwo’, czy 'kościół’. Ale małe grupy Chrześcijan i pojedynczy wierzący mogą dokonać wielkich zmian w tym zakresie.

Możemy pokazać ludziom poprzez nasze słowa, że Chrześcijanie promują pokój, prawdę i pojednanie. Często bardziej widoczne jest to w sposobie naszego życia. Czy wzbudzamy w innych zawiść o nasze najgłębsze wartości przez okazywanie troski, wsparcie i miłość wobec potrzebujących? Czyny przemawiają głośniej niż słowa! Jak by to było wspaniale, gdybyśmy my, Chrześcijanie 21-go wieku mogli znaleźć taki sposób czy styl życia, który by odzwierciedlał prawdę, że ” wielka jest nagroda dla tych, którzy przestrzegają rozkazów ( praw) Bożych” ( Psalm 19:12).

Wracając do Rzymian 10:19 chcemy podkreślić jeszcze jedną, ważną prawdę. To sam Bóg mówi, cytując fragment ze Starego Testamentu, że On wzbudzi w Izraelu zazdrość. My jesteśmy tylko Jego współpracownikami i jest to ważne, byśmy odzwierciedlali Chrystusa we wszystkim co mówimy i robimy, ale i tak w końcu to sam Bóg będzie przekonywał ludzi o Swojej Ewangelii i o Swojej łasce. My mamy wiele powodów do modlitwy, by Bóg otwierał drzwi dla Ewangelii w Europie i abyśmy my jako Jego kościół pobudzali innych do takiej zazdrości, by mogli rozpoznać w Jezusie zmartwychwstałego Zbawiciela.
( Ew. Łukasza 24:31)

Prośby modlitewne

• Bośnia i Hercegowina: Módlmy się o sprawiedliwość dla tych, którzy popełnili potworne zbrodnie oraz o uzdrowienie i pocieszenie dla tych, którzy byli gwałceni, torturowani i mordowani.
• Chorwacja: Módlmy się o usługiwanie Chrześcijan wśród uchodźców wszystkich społeczności i ich wieczny duchowy wpływ. Módlmy się o efektywne zakładanie zborów w każdej części Chorwacji.
• Bułgaria: Módlmy się, by ciało Chrystusa odegrało znaczącą rolę w odbudowie tego kraju, w którym 50% żyje w skrajnej nędzy, przy ogólnym wzroście aborcji równej liczbie narodzin, a też o nadzieję, która jest tam rzadkością.
• Serbia: Módlmy się, aby Serbski Kościół Ortodoksyjny, którego wpływy rosną, popierał prawdziwą wolność religijną w wyrażaniu wiary.
• Kosowo: Módlmy się, aby Chrześcijańskie agencje misyjne były w stanie ustanowić długoterminowe służby w Kosowie. Módlmy się, aby projekty rozwoju wsi przyniosły wymierne rezultaty w postaci przeobrażonego społeczeństwa, gdy ludzie przychodzą do Chrystusa.
• Turcja: Módlmy się, aby bariery i uprzedzenia wymierzone przeciwko Chrześcijaństwu stopniały. Módlmy się o Bożą ochronę dla wszystkich Chrześcijan, którzy są zastraszani, prześladowani, a czasem odrzucani we własnych rodzinach.
• Cypr: Cypr jest główną baza dla organizacji chrześcijańskich, które usługują w otaczających stanach Środkowego Wschodu. Módlmy się, by te organizacje prosperowały i usługiwały skutecznie.
• Polska: Módlmy się o Kościoły ewangeliczne w Polsce, ich rozwój i wzrost.

Sobota, 16.01.2010

…Wyciągając ręce

Tekst Biblijny: ” Cały dzień wyciągałem ręce swoje” (Rzymian 10:21)

Czytanie Biblii: Rzymian 10:20-21
Czytania Ewangelii: Ew. Łukasza 24:36-53
Stary Testament: Izajasza 65:1-3, 16-25

Myśl na dzisiaj
Chrześcijańska misja ma swój początek w Bogu, który ma współczucie wobec całego stworzenia. On wyciąga ręce do rozbitego świata. On też posyła nas jako ambasadorów i jako „żywy list Chrystusa” do ludzi wokół nas. .. „Wy jesteście listem Chrystusowym” (2 Koryntian 3:3).

Obecnie e-mail jest tym, czym był list w przeszłości; napisany i wysłany na podany adres, w celu przekazania jakiejś treści. Paweł podkreśla, że wierzący są takim listem od Chrystusa. Są listem, który ma znaleźć adresata. Kto nim jest? Mogą to być ludzie obok nas, nasi sąsiedzi, koledzy w pracy, w szkole albo ludzie oddaleni od nas- ” na krańcach świata”- w innych krajach czy na innych kontynentach.

Ludzie potrzebują przeczytać ten list od Chrystusa. Zawiera on bowiem istotne przesłanie: 'Bóg kocha ten świat’. On posłał Swojego Syna, Pana Jezusa Chrystusa, by pośredniczył w przekazaniu zbawczej miłości Bożej do każdej ludzkiej istoty. My jesteśmy listem napisanym ręką Chrystusa. To nie jest tylko zadanie dla profesjonalistów, ale wyzwanie dla wszystkich Chrześcijan. Wielu ludzi z różnorakich kultur obraca się w naszym sąsiedztwie, tak więc musimy stać się misjonarzami. Tak zdrowe zrozumienie podstaw misji pomoże nam jako lokalnej społeczności ciała Chrystusa, parafii, wspólnocie i całemu społeczeństwu.

Jeśli zapomnimy, że jesteśmy listem Chrystusa, którego treść jest wypisana na naszych sercach przez Ducha Świętego dla ludzi wokoło nas, wtedy programy, projekty i spotkania utracą swój „dotyk nieba”.

Bożym celem dla nas jest nie tylko to, byśmy byli Jego listem, ale również byśmy zrozumieli jego przesłanie, sami otrzymali przebaczenie, nadzieję i radość, które zostaną wpisane w naszych sercach. Jezus nie przyszedł, aby Mu służono lecz aby służyć. Nam pozostaje podjąć to wyzwanie i pójść za Jego przykładem. A ponieważ kościół składa się z pojedynczych jednostek, musimy się modlić o zdolność widzenia tych wszystkich bogactw, które otrzymaliśmy w Chrystusie Jezusie. Módlmy się o to, byśmy wszyscy zaczęli postrzegać nasze powołanie na misjonarzy, będąc listem Chrystusowym dla innych ludzi.

Prośby modlitewne

• Kazachstan: Wolność religijna w Azji Środkowej (gdzie Alianse Ewangeliczne są członkami Unii Europejskiej) są pod coraz większym uciskiem. Módlmy się o Chrześcijan, którzy muszą stawiać czoła wielkim problemom, tylko z powodu swej wiary.
• Kirgistan: Kościoły i pastorzy zmagają się z prawami, które są dyskryminujące. Módlmy się o mądrość, jak odnosić się do tych przepisów prawnych i jak żyć pośród tak poważnej opozycji.
• Tadżykistan: Wiele pozarządowych organizacji zostało zamkniętych przez rząd. Módlmy się o tych, którzy rozpatrują możliwość rozpoczęcia własnego, małego biznesu, aby móc służyć tamtejszym mieszkańcom.
• Uzbekistan: Módlmy się o pozostających tam repatriantów oraz całą sieć kościołów, które spotykają się na modlitwy. Módlmy się o te kościoły i o tych pastorów, którzy muszą spotykać się w podziemiach.
• Azerbejdżan: Módlmy się o prześladowanych przywódców kościelnych, którzy szukają sposobów komunikacji i wspólnej pracy. Módlmy się o dwudziestu pastorów, którzy są uwięzieni za przestępstwa kryminalne, których nigdy nie popełnili.
• Turkmenistan: Módlmy się o kościoły, które są odizolowane od międzynarodowej pomocy chrześcijańskiej. Módlmy się, aby mieli odwagę, by spotykać się razem, będąc w samym środku ucisku i aby byli świadkami Jezusa Chrystusa.
• Polska: Módlmy się o polskie, chrześcijańskie fundacje i organizacje misyjne o ich duchowy i społeczny wpływ na środowiska w których funkcjonują.

Niedziela, 17.01.2010

Bądźcie odważni!

Tekst Biblijny: „ I głosili z odwagą Słowo Boże”. ( Dzieje Apostolskie 4:31)

• Czytanie Biblii: Dzieje Apostolskie 4:19-31 i 28:28-31
• Czytanie Ewangelii: Ew. Łukasza 24:48-53
• Stary Testament: Psalm 51:12-17

Myśl na dzisiaj

Wierzący winni wyjść, by dzielić się Poselstwem o Jezusie z innymi. Powinni być zmotywowani, wyposażeni i szukać okazji. Ale pomimo, iż jest to prawdą, ciągle jeszcze jest dużym wyzwaniem, by to czynić bez strachu.

Jest w Nowym Testamencie kilka list owoców i darów Ducha. Jednym z darów Ducha, niekoniecznie tak nazwanym, jest „odwaga”. Greckie słowo parrhesia występuje kilka razy w Biblii, a wskazuje na coś, co tylko Duch Boży może dać nawet najbardziej nieśmiałym i bojaźliwym ludziom. Jest w tym aspekt ponadnaturalny, o zapachu nieba.

Odwaga wypływa z harmonijnej relacji z Bogiem, ale też gdy nie jest obecny grzech. Tak jak czytamy w Psalmie 51, król Dawid wyznaje grzech śmiertelny i modli się: ’ Nie odbieraj mi swego Ducha Swego Świętego’…i wesprzyj mnie duchem ochoczym’. Dla apostoła Pawła wolność od strachu nie jest czymś, co osiągamy raz i na zawsze, we wszystkich okolicznościach. To musi być nam dane, za każdym razem, prosto z nieba.

W Dziejach Apostolskich jest napisane o odwadze więcej niż w innych częściach Pisma. Z tego uczymy się, że to nie ma nic wspólnego z intelektem albo z dobrze wyposażona biblioteką. Zdolność do przekazywania Ewangelii bez wewnętrznego strachu jest tak samo ważna jak czynienie tego samego bez przeszkód z zewnątrz. Apostoł Paweł prosił Efezjan o modlitwę: „I za mnie, aby mi, kiedy otworzę usta moje, dana była mowa do śmiałego zwiastowania ewangelii, dla której poselstwo sprawuję w więzach, abym ją mógł z odwagą zwiastować, jak to czynić winieniem”. ( Efezjan 6:19,20).

Najbardziej interesujące jest chyba to, co czytamy na końcu Dziejów Apostolskich. Paweł odwołał się do cesarza i ma stanąć na przesłuchaniu przed jego obliczem. Mieszka w domu w Rzymie pod ścisłym nadzorem strażników cesarskich. Nie może ruszyć się nigdzie bez żołnierza, do którego jest przywiązany łańcuchem wokół nadgarstka. Ale i żołnierz rzymski nie może oddalić się od Pawła ani na krok, z tego samego powodu. Tymczasem różni ludzie, różnego pochodzenia i o różnych wierzeniach przychodzą w odwiedziny do Pawła. A ostatni werset Dziejów Apostolskich, który również kończy nasz Tydzień Modlitwy, stwierdza: „Głosząc Królestwo Boże i nauczając o Panu Jezusie Chrystusie śmiało, bez przeszkód.”. Przyłączmy się do Pawła w odwadze i praktykujmy ją w naszych domach, w naszych rodzinach, na ulicach, w naszych szkołach i w miejscach pracy.

Prośby modlitewne

• Wielka Brytania: Módlmy się, by Chrześcijanie wyszli naprzeciw potrzebom wzrastającej mniejszości brytyjskiej.
• Irlandia: Irlandia jest krajem młodym, z połową populacji w wieku poniżej 28 lat. Módlmy się o duchowe otwarcie wśród tej populacji, by zwrócić ich wzrok na Jezusa.
• Francja: Uczęszczanie do kościołów maleje, a Chrześcijaństwo postrzegane jest jako nieadekwatne i przestarzałe w tym zeświecczonym społeczeństwie. Módlmy się o dramatyczną i postępującą zmianę duchową nad Francją.
• Dania: Módlmy się o powołanie liderów, którzy będą w stanie porozumiewać się z nowoczesną, młodą kulturą.
• Niemcy: We Wschodniej części Niemiec komunizm pozostawił wielu ludzi w nieufności i z uczuciem całkowitej pustki wewnętrznej. Jest jednak rosnące otwieranie się na Ewangelię. Módlmy się o odwagę, by zdobyć innych, nie patrząc na ryzyko.
• Holandia: Módlmy się o jedność Chrześcijan i nową, wzajemną współpracę między kościołami ewangelicznymi, tradycyjnymi i emigracyjnymi jako promienne świadectwo Bożego Królestwa w społeczeństwie holenderskim.
• Republika Czeska: Módlmy się o wzrost dojrzałości kościołów, by były otwarte, dostosowane do potrzeb, wspierające, wypełniając wizję, by wysyłać misjonarzy do wewnątrz kraju i zagranicę.
• Polska: Módlmy się o kościoły i organizacje chrześcijańskie nie będące członkami Aliansu Ewangelicznego, o ich zrozumienie, wsparcie i włączenie się w idee wzajemnej współpracy i współtworzenia obrazu ewangelicznego chrześcijaństwa w Polsce.

Ten protestancki pastor i członek Związku Chrześcijan Wyznania Ewangelickiego na Białorusi został 30 maja 2007 r. skazany za zaangażowanie w „nielegalną działalność religijną”, po czym otrzymał nakaz deportacji, zgodnie z którym miał osiem dni na opuszczenie kraju. Termin ten upływa dzisiaj. Został również ukarany karą pieniężną, równą miesięcznej pensji. Jarosław Łukasik jest obywatelem polskim, zamieszkałym w Białorusi od 1999 r. Cała jego rodzina – żona i trójka dzieci – posiada obywatelstwo białoruskie.

Jarosław Łukasik został zatrzymany 27 maja, kiedy policja dokonała obławy na siedzibę wspólnoty kościelnej działającej w domu pastora Antoniego Bokuna z Kościoła Zielonoświątkowców pod wezwaniem Jana Chrzciciela. Łukasik został uwolniony tego samego dnia po interwencji polskiego konsula. Oskarżenie zostało oparte na artykule 23 (43) Kodeksu Administracyjnego, mówiącym o organizowaniu zgromadzeń, na które nie zostało wydane zezwolenie. Amnesty International otrzymała ponadto doniesienia o anulowaniu przez władze białoruskie 8 maja pozwolenia na stały pobyt, w karze za rzekome prowadzenie „działań, mających na celu szkodzenie narodowemu bezpieczeństwu Republiki Białorusi w sferze stosunków międzywyznaniowych”. Według doniesień, policja cofnęła pozwolenie Łukasika na stały pobyt po otrzymaniu raportu przygotowanego przez Komitet Bezpieczeństwa Państwowego (KGB), zgodnie z którym Łukasik „prowadził nielegalną działalność religijną w środowisku protestanckim, brał udział w radykalnie ukierunkowanych czynnościach, działał na rzecz upolitycznienia bliskich sobie ugrupowań i zamieszkiwał w rejonie innym, niż oficjalnie zarejestrowane miejsce zamieszkania”.
(…)
Jest już po deportacji jednak zainteresowanie pastorem i jego losami wciąż jest wiec zamieściliśmy tę informację.

Artykuł ten został opublikowany na stron Amnesty International i chcąc przeczytać całość należy kliknąć TUTAJ.