Główna / różne / Nie mi ktoś ponownie przypomni, proszę

Nie mi ktoś ponownie przypomni, proszę

Tak mi się wydaje, że z roku na rok słyszymy coraz bardziej skupioną na ego, wykrzywioną, chrześcijańską „ewangelię”, którą z trudnością można odnieść do Królestwa Bożego w ogóle. Na jednym z seminariów dla pastorów, w którym brałem udział, byliśmy uczeni tego, że gdy ktoś przyłącza się do kościoła, w którym jesteś pastorem, to bardzo ważne jest, aby natychmiast przydzielić mu jakąś pracę. Statystyki wykazują (mówią), że dzięki temu nadzieja na to, że w ciągu 90 dni od przyłączenia się do kościoła taki człowiek zostanie jego członkiem, zostanie bardzo zwiększona. To nie jest służba – to manipulacja, wykorzystywanie ludzi.

Byłem członkiem kościoła, w którym zastosowano pewną zasadę. Nie dawano nikomu żadnej pracy dopóki nie miał co najmniej rocznego stażu bycia w zborze. Dlaczego kazaliśmy mu czekać jeden rok. Z kilku ważnych przyczyn.

Po pierwsze: nie znamy nowego członka. Wiemy tylko tyle ile on czy ona opowiedzieli nam o sobie. Przypominam sobie jeden taki przypadek mężczyzny, około pięćdziesiątki, który poprosił o członkostwo w zborze. Na formularzu członkowskim zaznaczył, że chce pracować z młodzieżą. Niemniej, my (pastorzy) nie czuliśmy pokoju w tej sprawie i wzięliśmy go na przed członkowską sesją poradnictwa. Nasz starszy pastor w mądrości poradził mi, abyśmy głębiej zbadali sprawę.

W rozmowie z pastorem kościoła, który ten człowiek opuszczał, dowiedziałem się, że pracował on przez kilka lat z młodzieżą w ich kościele, aż do chwili, gdy został usunięty z wszelkiej działalności, ponieważ był podejrzany czy oskarżony o pedofilię (seksualne wykorzystywanie młodych, nastoletnich chłopców). Odsunęli go od działalności z młodzieżą, więc zdecydował, że to czas na przyłączenie się do nas.

Kilka miesięcy później oglądaliśmy wraz z Alice w wiadomościach naszej lokalnej telewizji jego aresztowanie. Ostatecznie został skazany na 120 lat więzienia za molestowanie ponad 200 chłopców. Zdecydowaliśmy nigdy nie dawać pracy nowym członkom, dopóki nie będzie czasu na poznanie ich.

Po drugie: nowi członkowie nie znają nas. Każdy kościół na swój własny zestaw wartości, metod usługiwania, „duchowe DNA” i zadania Królestwa. Każdy członek kościoła powinien je znać, każdy powinien rozumieć i być w stanie wyrazić tą wizję. Jakże inaczej mogą w znaczący sposób uczestniczyć? Potrzeba dobrego roku, aby ktoś mógł poznać te rzeczy; widzieć jak są stosowane i ustabilizować z innymi ważne relacje, na których będzie mógł oprzeć swoją skuteczną służbę.

Po trzecie: nowy członek może nie znać nawet siebie samego! Pewien pastor, którego zwolniono z jego kościoła, przyłączył się do naszego. W dniu, w którym przyszedł, pytał, co może robić. „Robić?” – zapytałem. – „Nie chcemy, żebyś cokolwiek robił. Chcemy cię zwyczajnie przyjąć w społeczności naszego kościoła i prosić, abyś był przykładem dla naszych ludzi”. Przez wiele tygodni, za każdym razem, gdy tylko mógł mnie gdzieś złapać na korytarzu, po nabożeństwie pytał ponownie: „Czy macie dla mnie coś do roboty? Mogę odwiedzać chorych, mogę głosić czy nauczać w szkółce niedzielnej. Powiedzcie coś”.

Zacząłem zdawać sobie sprawę z tego, że on nie tyle starał się zaspokoić nasze potrzeby ile własne. Nie wiedział, kim jest. Jego tożsamość była opakowana w dzieło służby. Po około czterech miesiącach nagle wraz z żoną znikli. Kiedyś spotkałem go w restauracji. Podszedłem do stolika, gdzie siedział, aby go przywitać i zapytałem: „Gdzie byłeś? Nie widziałem cię w kościele ostatnio”.
Odpowiedział: „Tak, przyłączyliśmy się do innego kościoła. To taki kościół, który pewni ludzie starają się rozpocząć w południowo zachodniej części miasta. Oni potrzebują pomocy. Byłem coraz bardziej sfrustrowany w waszym kościele, ponieważ wy nie wykorzystalibyście mnie”. Grzecznie odpowiedziałem: „Rozumiem cię doskonale”. Gdy wychodziłem, dziękowałem Bogu za to, że pomógł mi zrozumieć to, jak nie używać ludzi.

Być może mówiono ci, że jesteś „zbawiony, aby służyć”. Chciałbym przypomnieć ci, że Jezus powiedział Swoim uczniom: „Już was nie nazywam sługami, bo sługa nie wie, co czyni pan jego; lecz nazwałem was przyjaciółmi, bo wszystko, co słyszałem od Ojca mojego, oznajmiłem wam” (Jn 15:15).
Niestety w wielu chrześcijańskich kręgach robienie szumu wokół materializmu, zdrowia i bogactwa, wezwań typu: „nazwij to i otrzymaj” zastępuje nauczanie prawdziwej ewangelii bezinteresowności i pokory. Jakiś teleewangelista mówi nam, że jeśli chcemy przekazać dar na jego służbę to Bóg musi nam błogosławić, ale on nie bierze pod uwagę tego, że nasze złe zarządzanie, niespłacone rachunki, nieprzebaczenie, nadmierne kredyty, niezapłacone dziesięciny czy inne sprawy mogą całkowicie uniemożliwić Bogu błogosławienie nas!

W moim nauczaniu „Dlaczego dawcy mogą być finansowo związani” ( Why Givers Can be Financially Strapped) wyjaśniłem co najmniej 11 przyczyn tego, że osoba dająca może nie otrzymywać finansowego błogosławieństwa.

Pewnego wieczoru odwiedzałem kościół w północno zachodniej części Huston i usłyszałem pastora, który dumnie krocząc po scenie, powiedział: „Możemy w tej chwili wyjść na parking, spojrzeć na wasze samochody, którymi jeździcie i zobaczyć w jakim stanie jest wasze chodzenie z Bogiem”.
Najwyraźniej nigdy nie odwiedził pastora z trzeciego świata, który żyje ze swoją żoną i czwórką dzieci w domu, który jest małą pochyloną przybudówką do spalonego samochodu, jeżdżąc rowerem tam i z powrotem do trzech kościołów, w których jest wiernym pastorem za mniej niż 20$ miesięcznie. Niech Bóg się zmiłuje nad tym amerykańskim nonsensem!

(Tak, mówię o prawdziwym pastorze, który mieszka w takich warunkach w odległości 8 km od teksaskiej granicy. A w różnych krajach na świecie są setki tysięcy takich bezinteresownych, w niektórych przypadkach cierpiących, pobożnych ludzi, którzy stale usługują potrzebom tych mniej szczęśliwych niż my sami. A pastorzy? Większość z nich, nigdy nie będzie miała samochodu!).

Czy nie mijamy się z istotą?

Eddie Smith

Źródło: za Poznaj Pana

Zobacz również

MESITES – Jedyny Pośrednik

Autorzy Ewangelii różnorako określali Jezusa Chrystusa. Każdy z nadanych mu tytułów objawiał coś z jego …

3 komentarze

  1. Nic dodać nic ująć, chyba że tylko 1 Tym 3; 6-10 i to bez teologicznych dywagacji. Po prostu, reguła Biblii

  2. Witam
    obejrzałem ostatnio taki film: (link nieaktualny)

    Ponieważ nie mogłem zaakceptować stawianych tam tez i szczerze mówiąc pomyślałem że z tym całym Horusem itd to kłamstwo zacząłem szukać informacji na ten temat. Natknąłem się między innymi na ten artykuł:
    eioba.pl/a76923/czy_plagiat_chrzescijanstwa_byl_mozliwy

    W związku z tym naszły mnie pewne wątpliwości 🙁 Ponieważ jak sądzę znajdę tu osoby najlepiej zorientowane chciałbym zapytać czy faktycznie są aż takie podobieństwa pomiędzy wiarą chrześcijańską, a kultem solarnym, Horusem itd. Jeżeli są to jak należy to traktować.
    Będę wdzięczny za odpowiedź, pozdrawiam Michał

  3. Witaj Michał, mógłbym podjąć się tej polemiki jednakże materiał, który podałeś jest nader obszerny a ilość argumentów do poddania krytyce jest na tyle duża że nie jest to właściwe miejsce na taki długi wywód.
    Natomiast po skrócie:
    1. materiały mają charakter bardzo popularny i tendencyjny, a więc ich głównymi celami wydają się być raczej pozyskanie czytelnika niż konkretna analiza
    2. Argumentacja drugiego materiału oparta na rzekomych elementach Chrześcijańskich bardziej wskazuje na nieznajomość biblii i jej ewangelicznego przesłania. Autor materiału przytacza zaledwie parę rzekomych cytatów w dość istotny sposób je przekształcając na swój użytek. A podając adres w PŚ sam się kompromituje i albo z nie wiedzy, albo celowo nie podaje z jakiego tłumaczenia są zaczerpnie – to bardziej wygląda mi na bezkrytyczne powtarzanie zasłyszanych opowieści.
    3. Pełnię ignorancji dopełnia powoływanie się na tradycję i istotę chrześcijaństwa a podpiera to elementami tradycji kościoła i elementami katolicyzmu.
    Jeżeli konfrontuje mitologię (czy też zasłyszane jej elementy) to raczej powinien zestawić je ze źródłem (jak je nazywa) Judeo-Chrześcijaństwa a nie z obiegowymi historyjkami.
    Sumując, moim skromnym zdaniem te materiały swoją treścią reprezentują zwykłe ludzkie dążenie do postrzegania Boga na swój sposób (gdzie bogiem jest człowiek). Religijność jako forma rytualna jest tylko nośnikiem do zagłuszania swojego sumienia.
    Gdy człowiek zapoznaje się z Biblią, czyta Słowo Boże Nowego i Starego Testamentu z pełną krytyką (czyli rozważając) to w którymś momencie, mniej czy bardziej świadomie dochodzi do wniosku że Boga nie da się ubrać w swoje warunki lecz to On nas przyjmuje jak ojciec swoje dzieci.
    Pozdrawiam i życzę dobrej lektury Pisma Świętego Nowego i Starego Testamentu.
    AdamAK

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *