Powyższa wypowiedź świadczy o tym, jak duże znaczenie władze Iranu przykładają do sprawy pastora Nadarkhaniego. Dowodzi również, że międzynarodowa presja na rząd irański odnosi skutek. Nieustawajmy więc w naszych modlitwach i wysiłkach na rzecz uwolnienia pastora Nadarkhaniego. W 12 rozdziale Dziejów Apostolskich czytamy, że to właśnie dzięki żarliwej modlitwie Kościoła Apostoł Piotr w cudowny sposób wyszedł na wolność. Biblia wyraźnie naucza, że Bóg wciąż posiada taką samą moc, jak wówczas (Hbr 13,8). Ufajmy więc z całego serca, że ponownie uczyni cud.

Głos Prześladowanych Chrześcijan

Solą w oku rebeliantów

2011 wdowa Aida Sachez- kolumbia37-letni Maximo Suarez Romero był pastorem małego chrześcijańskiego Kościoła w Divino Niño w prowincji La Guajira na północnym wschodzie tego południowoamerykańskiego kraju. Jego Kościół tak jak każdego sobotniego przedpołudnia zebrał się na modlitwę i post, kiedy to ktoś zadzwonił do drzwi. Dwaj uzbrojeni mężczyźni zarządali haraczu dla swojej rebelianckiej grupy. Doszło do ostrej wymiany zdań z pastorem Sanchezem. Krótko przed przybyciem dwójki mężczyzn nauczał on o Psalmie 15 i o tym, że chrześcijanie powinni się trzymać z daleka od wszelkiej korupcji. Pastor Suarez z odwagą odmówił więc dania żądanych przez mężczyzn pieniędzy. Jednak przekonania pastora były dla nich solą w oku. Maximo Suarez Romero musiał przypłacić życiem swoją wierność słowu Bożemu. (Na zdjęciu: Wdowa Sanchez ze swoimi dziećmi)

Nagle mężczyźni zaczęli do niego strzelać. Dwa strzały w klatkę piersiową i prawe ramię spowodowały, że nie udało się uratować Maximo Suarez Romero. Mężczyzna z powodu doznanych obrażeń zmarł w pobliskim szpitalu. Także jego córka Nubia Melisa – uczennica piątej klasy szkoły podstawowej – zmarła dwa dni później z powodu ran postrzałowych. Ona oraz 27-letnia Leida Sanchez, dostały się w zasięg gradu kul. Leida także zmarła i pozostawiła męża Eliasa Sanchez Rosero oraz swoje dzieci. Chociaż policja podjęła pościg, mężczyznom udało się uciec.

Wielkie wyzwania
Pastor Suarez był jedynym żywicielem rodziny. Na utrzymanie zarabiał w swoim małym sklepie. Dodatkowo finansowo wspierał także swoich rodziców. Jego żona Aida stoi teraz przed dużym wyzwaniem: musi sama zatroszczyć się o dzieci i teściów. Żałoba po mężu i córce Nubia towarzyszy jej każdego dnia.

Ręcznie napisany list lub kartka stanowią dla niej wielką zachętę. Może to być także kolorowy obrazek narysowany przez dziecko. Dla wdowy Aida i jej dzieci, a także dla wdowca Elias Rosero i jego dzieci, jest to znak żywej więzi. Dzięki temu staje się dla nich widoczne, że inni chrześcijanie myślą o nich i modlą się za nich. Pokażmy naszym braciom i siostrom w wierze, że nie zapominamy o nich. Z całego serca dziękujemy Wam za dodające odwagi wersety w języku angielskim i hiszpańskim.

Módlmy się za wdowę Aidę i jej dzieci, a także za wdowca Eliasa Rosero i jego dzieci, oraz piszmy do nich.

Piszcie na:

Aida Sanchez und die Kinder
Elias Rosero und die Kinder
c/o Open Doors
Skr.Pocztowa 91
02-783 Warszawa

Pastor Nurliew wyraził za pośrednictwem międzynarodowej organizacji chrześcijańskiej Open Doors swoją ogromną wdzięczność tym wszystkim, którzy pisali do niego listy umacniające i podtrzymujące go na duchu. Nawet strażnik więzienny był zaskoczony ilością korespondencji przychodzącej do osadzonego. Wprawdzie żaden z listów nie dotarł do niego bezpośrednio, ale wiedział o nich i władze wiedziały. „Od czasu do czasu mogłem rzucić okiem na kilka wersów zapisanych czyimś pismem i zapamiętywałem te zdania. Wlewały mi do serca nadzieję, choć przecież nie mogłem ich wszystkich przeczytać. To zostało mi zabronione. Jednak świadomość, że są, była ważniejsza niż wszelkie zakazy”.

Ilmurad i Maja, żona pastora są wdzięczni wszystkim, którzy byli z nimi podczas tego trudnego czasu, wszystkim, którzy solidaryzowali się z nimi w ich próbie wiary, dziękują szczególnie za modlitwy.

„Wasze modlitwy były dla mnie jak ściana ognia, która przynosiła mi ciepło w zimne noce i chroniła przed niebezpieczeństwem za murami więziennymi. Pan rozgrzewał moje serce i ciało, Jezus dostarczał mi cień w upalne dni. Dziękuję za modlitwę za mnie i za moją rodzinę”.
To był trudny okres. Ilmurad przebywał w więzieniu pracy o zaostrzonym rygorze. Musiał wytwarzać cegły, prace wykonywane były ręcznie, jego grupa miała wykonać normę dniową w postaci 120 tys. cegieł dziennie. Ilmurad jest cukrzykiem. Zaczął chorować i niedomagać. Wtedy władze więzienia przeniosły go na lżejszy odcinek pracy. Niemniej, warunki życia więziennego były fatalne. Więźniowie, w tym Nurliew, musieli spać na betonowej, zimnej podłodze. Po kilku tygodniach było to nie do zniesienia i pastor zaczął odczuwać ból w plecach. Wówczas, jak mówi, wydarzył się cud. Strażnik pobił Nurliewa. W wyniku tego bolesnego doświadczenia, pastor został uleczony. “Natychmiast wszystko przestało mnie boleć. Wyzdrowiałem. Ból zniknął. Poszedłem do strażnika, który mnie pobił i podziękowałem mu. Był wstrząśnięty”.

Nigdy więcej nie został już pobity, a ból minął.

„Często czułem obecność i protekcję Bożą. Tam często bito więźniów. Gdy strażnicy zaczynali bicie, pomiędzy nimi a mną rósł mur, który nas od siebie oddzielał”.
W więzieniu dochodziło również do innych zdarzeń. Odsiadujący wyroki mułłowie muzułmańscy, często starali się pastora nawrócić na islam. Bezskutecznie. Otrzymał nawet od władz zapewnienie, że jeśli przejdzie na islam zostanie wypuszczony na wolność. Wszyscy duchowni muzułmańscy mogli posiadać Koran, ale Ilmurad nie otrzymał zgody na posiadanie Biblii. Kiedy Ilmurad został zwolniony z więzienia, w dzień wolności do pastora przyszedł jeden z duchownych muzułmańskich, który poprosił go, żeby się za niego modlił.

Podczas odsiadywania wyroku, pastor ewangelizował współwięźniów. „Otrzymałem wewnętrzny nakaz od Boga, abym opowiadał im o Jezusie. I czyniłem to.

Niektórzy uwierzyli i zaczęli mnie odwiedzać regularnie, co zostało zauważone. Zostałem przeniesiony do innej celi, w innym odrębnym wiezieniu”.

Prośby modlitewne:

• Wychwalajmy Boga za wolność Ilmurada Nurliewa i ponowne złączenie się rodziny.

• Prosimy o kontynuację modlitwy za Ilmurada i Maję, aby ich życie, po tej udręce rozstania ułożyło się na nowo, aby milicja przestała ich śledzić i nękać. Niech oczy urzędników otworzą się na światło Jezusa Chrystusa.

• Módlmy się za wszystkich współwięźniów i strażników więziennych, których los połączył się z życiem pastora Ilmurada Nurliewa, aby świadectwo jego chrześcijańskiego życia w ciągu tych długich 18 miesięcy przyniosło im do serc Jezusa Chrystusa, aby uwierzyli w Jedynego Boga.

Źródło Open Doors

Open Doors odwiedziło w ostatnim tygodniu pastora Juana oraz jego żonę Paulinę w regionie Meta. Paulina potwierdziła, że jej maż został otruty podczas kolacji w jednym z lokalnych zajazdów. Kucharz był powiązany z rebeliantami lewackimi.

Tylko dzięki błyskawicznej akcji reanimacyjnej i odtruwania w szpitalu, udało się uratować życie pastora. Członkowie jego wspólnoty w tym czasie pościli i modlili się o zdrowie dla swojego lidera. Paulina twierdzi, że Bóg dokonał cudu. Mąż jest już zdrowy i nadal działa jako misjonarz.

Innym problemem jest działanie sekt, które agresywnie przekształcają Ewangelię, głosząc nauki nie mające nic wspólnego z doktryną o Bóstwie Jezusa Chrystusa, Trójcy Świętej, zmartwychwstania ciał czy innych podstawowych dogmatów chrześcijańskich. Dodatkowo wprowadzają praktyki rytualne i magiczne zwodząc prostych ludzi.

Wspólnotę nachodzą znachorzy, fałszywi prorocy i ludzie związani z sektami.

Pastor Juan i jego żona posługują w Kolumbii od 20 lat. W wyniku działań bojówek i walk między rebeliantami już 40-krotnie musieli zamykać swoją kaplicę i zawieszać głoszenie Chrystusa. Chociaż wielokrotnie otrzymywali propozycję współpracy z rebeliantami, za każdym razem odmawiali.

W ostatnim czasie akty antychrześcijańskie nasiliły się w Kolumbii dość znacząco. Wspólnota nie mogła jawnie działać przez siedem lat. Rebelianci straszą i szykanują chrześcijan. Istnieje ryzyko, że zaczną rzeczywiście spełniać swoje pogróżki. Tym bardziej, że próba otrucia pastora nie była zwykłym incydentem.

Cztery wspólnoty zamknięte

Kościoły adwentystów, zielonoświątkowców, ruchu misyjnego (WMM), duszpasterstwo Jezusa Chrystusa (MIRA) musiały zakończyć działalność w regionie Meta, ponieważ rebelianci zagrozili ich członkom śmiercią. Lewacy zakazali głoszenia Ewangelii. Terrorystom nie podobało się także i to, że chrześcijańscy misjonarze mówią wprost o ich przestępstwach i zbrodniach dokonywanych na ludności cywilnej.

W ostatnich dniach chrześcijanie wszystkich Kociołów postanowili zacząć się spotykać wspólnie. Wielu wiernych boi się jednak poważnie o swoje życie. Dlatego liderzy, pastorzy i duchowni odwiedzają wiernych w ich domach, spotykając się na modlitwie, na czytaniu Słowa Bożego i skromnych nabożeństwach.

Prośby modlitewne

• Módlmy się o siły i zachowanie wiary w Boga dręczonych przez uzbrojone bojówki, chrześcijan.

• Módlmy się o nawrócenie dla rebeliantów, aby odrzucili przemoc i zwrócili się całym sercem do Księcia Pokoju, Jezusa Chrystusa.

Źródło Open Doors

Chwalmy Boga za uwolnienie pastora Shi z więzienia. Módlmy się, aby Pan zaspokoił wszystkie potrzeby jego rodziny. Módlmy się, aby wierni w kościele pastora Shi byli zachęceni do kontynuowania spotkań pomimo sprzeciwu władzy (Hbr 10,23-25). Módlmy się, aby ewangelia nadal rozprzestrzeniała się w Chinach.

/źródło: ChinaAid Association/

Michael Mikol oraz Jacob Makeer zostali porwani 15 stycznia br. około godz. 7 rano czasu lokalnego, ale zostali wypuszczeni już po godzinie czasu. Chrześcijanie w Sudanie Południowym i mieszkający na granicy dwóch walczących ze sobą krajów boją się uczestniczyć we Mszach św. i w nabożeństwach, ponieważ stanowią one najczęstszy cel ataków milicji islamskiej lojalnej rządowi w Chartumie.

Główny duchowny kraju wezwał ciała polityczne do stworzenia zespołów pracujących nad wprowadzeniem w całym kraju prawa szariatu. Jedna z najważniejszych organizacji muzułmańskich kraju, stowarzyszenie duchownych muzułmańskich wydało oświadczenie, że zespół pracujący nad poprawkami do konstytucji (ciało sprzyjające rządowi w Chartumie) przyznał, że nowy dokument uznaje prawo szariatu za ostateczne źródło wszelkiego ustawodawstwa. Nie może być to zaskoczeniem, skoro prezydent Sudanu, Omar al Bashir, ogłosił, że zamierza uzależnić państwo i jego prawo od szariatu.

Prośby modlitewne:

Módlmy się za uprowadzonych liderów różnych Kościołów i wspólnot, aby nie zatracili swoich charyzmatów i powołania.
Módlmy się za porywaczy, aby odstąpili od swojego krwawego i brutalnego rzemiosła.
Módlmy się do Boga, aby dał siłę swojemu ludowi w Sudanie i w Sudanie Południowym.
Prośmy Pana Boga, aby młode dziewczyny i kobiety miały zapewnioną przyszłość i nie cierpiały porwań, gwałtów i przymusowych małżeństw.